
پيغام مدير :
حال : دست بر سر نهاده به تمام قد ايستاده و پاره تن امير المومنان سلام الله عليه را خطاب قرار داده عرض مي نمايم السلام عليك يا منتقم آل محمد(ص)

--------------------
كد لينك ما :
فرهنگ احادیث فاطمی
تقویم شیعه
رواق های حرم حضرت عباس(ع)
منتظران مهدي فاطمه(سلام خدا بر مادر و فرزند)بدانيد
عکسهای کربلا و نجف
با شهیدان شهرمان
وقایع تاریخی
نگرشی بر جایگاه زن
براي جستجو در همين صفحه وبلاگ واژه كليدي مورد نظرتان را وارد کنيد :
نام قالب: فاطميون
طراح گرافيكي: محسن احمدي
كدنويسي: مجيد شفيعي
تاريخ ساخت: 12/4/1387
تلفن : 09139915319
كاري از : گروه طراحي سايت سيگنال و ايران گرافيك
حدیث ( )
قال رسول الله صلي الله عليه و آله و سلم :
من حفظ عني من امتي اربعين حديثا" في امر دينه يريد به وجه الله و الدارالآخره بعثه الله يوم القيامه فقيها" عالما" .
هر که از امت من چهل حديث از من در امر دين خود حفظ کند و مقصودش رضاي خدا و سراي آخرت باشد ، خداوند او را در روز قيامت فقيهي دانشمند مبعوث گرداند.
مراسم جشن ( )
مراسم جشن شام میلاد آقا امام زمان(عج) همراه با گلریزان ضریح مقدس امامزاده محمدصالح(ع)
کاروان شادی همراه با ذکر صلوات و مولودی خوانی
مسیر حرکت: از مسجد حضرت ابوالفضل(ع) واقع در بلوار شهید بهشتی تا امام زاده محمدصالح(ع) انار
زمان : یکشنبه 27/5/87 بعد از نماز مغرب و عشاء
میلاد آقا امام زمان(عج) مبارک ( )
حدیث ( )
· ايمان و يقين
شخصي از امام حسين(ع) پرسيد: فاصله ميان ايمان و يقين چقدر است؟ فرمود: چهار انگشت.
گفت: چگونه؟ فرمود: ايمان آن است که آن را مي شنويم و يقين آن است که آن را مي بينيم و فاصله بين گوش و چشم چهار انگشت است.
پرسيد: ميان آسمان و زمين چقدر است؟ فرمود: يک دعاي مستجاب.
پرسيد : ميان مشرق و مغرب چقدر است؟ فرمود: به اندازه ي سير يک روز آفتاب.
پرسيد: عزت آدمي در چيست؟ فرمود: بي نيازيش از مردم.
پرسيد: زشت ترين چيزها چيست؟ فرمود: در پيران هرزگي و بيعاري است، در قدرتمندان،درنده خويي، در شريفان، دروغگويي، در ثروتمندان، بخل است و در عالمان حرص.
میلاد حضرت علی اکبر(ع) ( )
در روز ۱۱ شعبان حضرت علي اکبر (ع) فرزند بزرگ امام حسين (ع) در سال 33 قمری در مدينه دیده به جهان گشودند. مادر بزرگوار ايشان ليلا دختر ابى مره مي باشد. وي زمانى چند در خانه امام حسين عليه السلام به سر برد و روزگارى در زير سايه حسين (ع) بزیست. ليلا براى امام حسين (ع) پسرى آورد، رشيد، دلير، زيبا، شبيه ترين كس به رسول خدا صلى الله عليه و آله رويش روى رسول، خويش خوي رسول، گفت و گويش، گفت و گوى رسول خدا صلى الله عليه و آله؛ هر كسى كه آرزوى ديدار رسول خدا را داشت بر چهره پسر ليلا مى نگريست، تا آنجا که پدر بزرگوارش مي فرمايد:
«هرگاه مشتاق ديدار پيامبر مى شديم به چهره او مى نگريستيم»؛ به همين جهت روز عاشورا وقتى اذن ميدان طلبيد و عازم جبهه پيكار شد، امام حسين (ع) چهره به آسمان گرفت و گفت:«اللّهم اشهد على هؤلاء القوم فقد برز اليهم غلام اشبه الناس برسولك محمد خلقا و خلقا و منطقا و كنا اذا اشتقنا الى رؤية نبيك نظرنا اليه...».
حضرت علي اکبر در كربلا حدود 25 سال داشت. برخي راويان سن ايشان را 18 و برخی 20 سال نیز گفته اند. او اولين شهيد عاشورا از بنى هاشم بود. شجاعت و دلاورى حضرت على اكبر (ع) و رزم آورى و بصيرت دينى و سياسى او، در سفر كربلا بويژه در روز عاشورا تجلى كرد. سخنان و فداكاريهايش دليل آن است. وقتى امام حسين (ع) از منزلگاه «قصر بنى مقاتل» گذشت، روى اسب چشمان او را خوابى ربود و پس از بيدارى «انا لله و انا اليه راجعون» گفت و سه بار اين جمله و حمد الهى را تكرار كرد. حضرت على اكبر (ع) وقتى سبب اين حمد و استرجاع را پرسيد، حضرت فرمود: در خواب ديدم سوارى می گويد اين كاروان به سوى مرگ می رود. پرسيد: مگر ما بر حق نيستيم؟ فرمود: چرا. پس گفت: «فاننا اذن لا نبالى ان نموت محقين» پس باكى از مرگ در راه حق نداريم!
میلاد حضرت علی اکبر(ع) ( )


میلاد با سعادت حضرت علی اکبر(ع) بر همه شیعیان مبارک
قسمت دوازدهم ( رواق های حرم حضرت عباس(ع) )
صحن داراي چهار ضلع است و در هر يك از اين ضلعها حجرههاي كوچكي است كه شمار آنها به 75 مورد مي رسد. در جلو هر حجره نيز ايواني كوچك وجود دارد. در ميانه هر ضلع از سمت بيروني ايواني است بزرگ و به ارتفاعي افزون بر دو طبقه از طبقههايي كه حجرهها در آنها جاي گرفتهاند. اين ايوانها داراي نقش و نگارهايي از گل و بوته، اشكال هندسي و آيات قرآن كريم است و در پايين برخي از آنها عبارت: (حرّره محمد حسين بن محمد ابراهيم، سنة 1304 هجري قمري)، (اين را محمد حسين بن محمد ابراهيم به سال 1304 هجري قمري تحرير كرد به چشم مي خورد).
ضلع شمالي: در اين ضلع چند مقبره واقع است: مقبره آن نصرالله، مقبره آلخياط و مقبره آل طيف كه قبلا مكتبخانه مرحوم شيخ علي ابوكفانه (پدر شيخ جواد ابو كفانه خطاط و عبدالمهدي ابوكفانه شاعر) بوده است. پس از اين مقبرهها به ايوان بزرگي كه در اين ضلع است ميرسيم و پس از آن نيز به مقبره آل ضياءالدين، مقبره شيخ محسن ابوالحسب (خطيب كربلا و درگذشته به سال 1369 هجري قمري) و فرزندش دكتر ضياءالدين، مقبره آل تاجر، مقبره شيخ محمدعلي محمود كشوان و پس از آن به باب الامام موسي بن جعفر(ع) برميخوريم.
ضلع غربي: اين ضلع به ترتيب، آبخورگاه عمومي، مقبره سيدمحمد نقاش، مقبره نصرالله، سپس ايوان بزرگ تكيه درويشان كه امروز به (باب صاحب الزمان) نامور است، مقبره خطاط و شاعر عراق شيخ فليح حسون رحيم جشعمي، مقبره آل سيبويه، مقبره ديگري از آن آل نصرالله، باب الامام الحسين، مقبرهاي از آل ضياء الدين و سرانجام باب الامام الحسن(ع) را دربرگرفته است.
ضلع جنوبي: مقبره آل قزويني در اين ضلع است و دفتر توليت حرم حضرت عباس(ع) نيز در جوار آن است. اين دفتر حجره حجرهاي است كه مسئولان حرم و بزرگان در آنجا گرد ميآيند. پس از آن ايوان بزرگي است و در مدخل ايوان هم دو مقبره است: يكي مدفن سيدمحمدرضا اصفهاني باني صحن است و در مقابل آن نيز مقبره راجههاي هندي قرار دارد.
در سمت راست ايوان نخست به مقبره آل خيرالدين ميرسيم كه يكي از عالمان به نام سيدمحمدعلي خيرالدين و همچنين سيدمرتضي وهاب شاعر در آن به خاك سپرده شدهاند و پس از آن هم به گنجينه نفايس حرم ميرسيم.
ضلع شرقي: باب الامير (اميرالمؤمنين علي(ع) ) در اين ضلع است و پس از آن مقبرهاي كه سيد محمدسعيد و برادرش سيد محمدكاظم؛ از فرزندان سيد محمدحسن آل طعمه و همچنين سيد يوسف سيد احمد وهاب در آن به خاك سپرده شدهاند. پس از آن به ترتيب مقبرههاي آل نصرالله، آل طويل، خاندان تطوه، آل عواد و آل ماميشه قرار گرفتهاند.
مقبره اخير زماني مكتبخانه شيخ عبدالكريم كربلايي ملقب به ابومحفوظ بوده است ايوان بزرگ مشهور به ايوان علقمعي، پس از اين مقبرههاست. آنگاه به باب الفرات و پس از آن هم به مقبرههاي ماجد، آل عوج، علامه سيد علي قطب و آل معالي و سرانجام باب الامام علي الهادي(ع) ميرسيم.
نامه ای از امام حسین(ع) ( وقایع تاریخی )
یك سال "مروان بن حكم" كه از طرف معاویه حاكم مدینه بود، به وى نوشت:عمرو بن عثمان گزارش كرده است كه، گروهى از رجال و شخصیتهاى عراق و حجاز نزد حسین بن على (ع) رفت و آمد مىكنند» و اظهار كرده است كه، «اطمینان ندارد حسین قیام نكند.
مروان در نامه خود اضافه مىكرد كه: من در این باره تحقیق كردهام، طبق اطلاعات رسیده او فعلا قصد قیام و مخالفت ندارد، ولى اطمینان ندارم كه در آینده نیز چنین باشد، اینك نظر خود را در این باره بنویسید".
معاویه، پس از دریافت این گزارش، علاوه بر پاسخ نامه مروان، نامهاى نیز به این مضمون به حسین بن على(ع) نوشت:
«گزارش پارهاى از كارهاى تو به من رسیده است كه اگر صحت داشته باشد من آنها را شایسته تو نمىدانم. سوگند به خدا هر كس پیمان و معاهدهاى ببندد، باید به آن وفادار باشد و اگر این گزارش صحت نداشته باشد، تو سزاوارترین شخص براى چنین وضعى هستى. اینك مواظب خود باش و به عهد و پیمان خود وفا كن. اگر با من مخالفت كنى با مخالفت روبرو مىشوى و اگر بدى كنى بدى مىبینى، از ایجاد اختلاف میان امت بپرهیز...»
امام حسین (ع) در پاسخ او چنین نوشت:
"اما بعد، نامه تو به دستم رسید، نوشتهاى كه خبرهایى از من به گوش تو رسیده است كه به گمان تو هیچ وقت زیبنده من نبوده و تو آنها را در خور شأن من نمىدانستهاى! باید بگویم تنها خدا است كه انسان را به كارهاى نیك هدایت مىكند و توفیق اعمال خیر را به انسان مىدهد.
اما آنچه در باب من به گوش تو رسیده، یك مشت سخنان بى اساس است كه چاپلوسان و سخن چینان تفرقه انداز و دورغ پرداز، از پیش خود ساخته و پرداختهاند. این گمراهان بیدین دروغ گفتهاند من، نه تدارك جنگى بر ضد تو دیدهام و نه قصد خروج بر ضد تو داشتهام، ولى از اینكه بر ضد تو و بر ضد دوستان ستمگر و بى دین تو، كه حزب ستمگران و برادران شیطانند، قیام نكردهام از خدا مىترسم.
آیا تو قاتل «حجربن عدى» و یارانش نبودى؟ قاتل كسانى كه همه، از نمازگزاران و پرستندگان خداوند بودند؛ كسانى كه بدعتها را ناروا شمرده و با آن سخت مبارزه مىكردند، و كارشان امر به معروف ونهى از منكر بود. تو پس از آنكه به آنان امان دادى و سوگندهاى اكید یاد كردى كه به خاطر حوادث گذشته آزارشان نكنى، برخلاف امان و سوگند خود، آنان را ظالمانه كشتى، و با این كار، بر خدا گستاخى نموه، عهد و پیمان او را سبك شمردى.
آیا تو قاتل «عمرو بن حمق»، آن مسلمان پارسا كه از كثرت عبادت چهره و بدنش تكیده و فرسوده شده بود، نیستى كه پس از دادن امان و بستن پیمان -پیمانى كه اگر به آهوان بیابان مىدادى، از قلههاى كوهها پایین مىآمدند - او را كشتى؟!
آیا تو نبودى كه «زیاد» (پسر سمیه) را برادر خود خواندى و او را پسر ابوسفیان قلمداد كردى، در حالى كه پیامبر فرموده است: «نوزاد به پدر ملحق مىگردد و زناكار باید سنگسار گردد»؟!
اى كاش جریان به همین جا خاتمه مىیافت، اما چنین نبود، بلكه پسر سمیه را پس از برادر خواندگى، بر ملت مسلمان مسلط ساختى و او نیز با اتكا به قدرت تو مسلمانها را كشت، دستها و پاهایشان را قطع كرد، و بر شاخههاى نخل به دار آویخت! اى معاویه تو عرصه را چنان بر مسلمانان تنگ ساختى كه گویى تو از این امت، و این امت از تو نبودهاند!
آیا تو قاتل «حضرمى» نیستى كه جرم او این بود كه همین زیاد به تو اطلاع داد كه «وى پیرو دین على است»، در حالى كه دین على همان دین پسر عمویش پیامبر (ص) است و به نام همان دین است كه اكنون تو بر اریكه حكومت و قدرت تكیه زدهاى! و اگر این دین نبود، تو و پدرانت هنوز در جاهلیت به سر مىبردید و بزرگترین شرف و فضیلت شما، رنج و مشقت دو سفر زمستانى و تابستانى به یمن و شام بود، ولى خداوند در پرتو رهبرى ما خاندان، شما را زا این زندگى نكبت بار نجات بخشید.
اى معاویه! یكى از سخنان تو این بود كه در میان این امت ایجاد اختلاف و فتنه نكنم. من هیچ فتنهاى بزرگتر و مهمتر از حكومت تو بر این امت سراغ ندارم!
دیگر از سخنان تو این بود كه مواظب رفتار و دین خود، و امت محمد (ص) باشم. من (وقتى به وظیفه خود مىاندیشم و به دین خود و امت محمد (ص) نظر مىافكنم) وظیفهاى بزرگتر از این نمىدانم كه با تو بجنگم، و این جنگ، جهاد در راه خدا خواهد بود، و اگر (به خاطر یك رشته عذرها) از قیام بر ضد تو خوددارى كنم از خدا طلب آمرزش مىكنم (چون ممكن است آن عذرها در پیشگاه خدا پذیرفته نباشد) و از خدا مىخواهم مرا به آنچه موجب رضا و خشنودى اوست، ارشاد و هدایت كند.
اى معاویه! دیگر از سخنان تو این بود كه: اگر من به تو بدى كنم، با من بدى خواهى كرد و اگر با تو دشمنى كنم دشمنى خواهى نمود. باید بگویم: در این جهان نیكان و صالحان همواره با دشمنى بدكاران روبرو بودهاند، و من امیدوارم دشمنى تو زیانى به من نرساند و زیان بداندیشیهاى تو بیش از همه متوجه خودت گردد و اعمال تو را نابود سازد، پس هر قدر مىتوانى دشمنى كن!.
اى معاویه! از خدا بترس و بدان كه گناهان كوچك و بزرگت همه در پرونده خدایى ثبت شده است. این را نیز بدان كه خدا جنایات تو را كه به صرف ظن و گمان مردم را مىكشى، و به محض اتهام، آنان را به حكومت رساندهاى، هرگز به دست فراموشى نخواهد سپرد.
تو با این كار، خود را به هلاكت افكندى، دین خود را تباه ساختى، و حقوق ملت را پایمال كردى.
و السلام".
سیره پیشوایان؛
آیت الله جعفر سبحانی
خصايص زمين كربلا ( وقایع تاریخی )
كربلا سرزميني كه خون عزيزترين فرزندان آدم درآن به ناحق جاري شد، زميني كه تمام انبياء در آن گريسته و به حزن واندوه مبتلا شدند ، داراي خصوصيات خاص ومنحصر به فردي است كه ازجمله مي توان به خصايص ذيل اشاره نمود .
ازكعبه معظم ونجف اشرف هم افضل است .
اين زمين بيست چها رهزار سال قبل از كعبه خلق شده خداوند آنرا پاك وپاكيزه گردانيده اين زمين هميشه مبارك وپاكيزه بوده وخواهد بود وخداوند آنرا بهتراز زمينهاي بهشت قرارداده است وبهترين منازل ومساكن اوليا خدا درآن ميباشد .
برطبق روايات وارده اين زمين هم اكنون از زمينهاي بهشت است .
امام سجاد ( عليه السلام ) فرمودند :
چون زلزال قيامت برپا شود كربلا را بلند كنند واورا دربهترين جاي بهشت قراردهند كه نورآن دربهشت نمايان باشد ومانند ستاره اي درخشان وديدگان را بزند وآن زمين ميگويد منم آن زمين مباركي كه برداشتم جسد حضرت سيدالشهدا (عليه السلام ) وسيد شباب اهل بهشت را .
ثواب تسبيح كردن با دانه هايي كه ازآن ترتبت است ثوابي هفتاد برابر دارد و گرداندن دانه هاي آن برابر ثواب تسبيح خداوند است .
درآن خاك خاصيت شفا دهندگي قرار داده شده وشفاي هربيماري است
اگرآن خاك را درقبرمرده اي قرار دهند سبب امان ميت از عذاب ميباشد .
سجده برآن خاك مقدس حجابهاي هفتگانه را كه مانع رسيدن وصعود به سماوات است پاره ميكند .
گذاشتن آن خاك درمتاع تجارت سبب بركت وفزوني آن ميگردد .
هركس درآن زمين مقدس دفن شود بدون حساب وارد بهشت ميشود .
حورالعين و ملائك خودرا با آن تربت عظيم متبرك مي سازند .
در اين زمين مقدس پيش ازشهادت حضرت امام حسين ( عليه السلام ) دويست نبي ودويست وصي ودويست سبط كه همه شهيد شدند ، در آنجا دفن شدن .
بوئيدن اين خاك سبب ريختن اشك مي شود ، همانطور كه بيامبر و خود حضرت ابا عبدالله در آن هنگام كه آن خاك را بوئيدند اشك ريختند .
اين تربت به دست هر ملكي كه به زيارت حضرت رسول مشرف شد ، رسيده . و هر پيامبري كه به زيارت كربلا آمده است خود را بدان متبرك ساخته است. پس آنجا مقام و جايگاه همه انبيا است.
هبه فدک به حضرت فاطمه زهرا (س) ( وقایع تاریخی )
در سال چهارم ه.ق حضرت رسول اکرم (ص) فدک را به حضرت فاطمه زهرا (س) هبه کردند. « فدک »، سرزمین آباد و حاصلخیزى بود که در نزدیکى «خیبر» قرار داشت و فاصله آن با مدینه، در حدود یکصد و چهل کیلومتر بود که پس از دژهاى خیبر، نقطه اتکاء یهودیان حجاز به شمار مىرفت.
سپاه اسلام، پس از آنکه یهودیان را در «خیبر» و «وادى القرى» و «تیما» در هم شکست، خلأى را که در شمال مدینه احساس مىشد، با نیروى نظامى اسلام پر نمود و بدين وسيله به قدرتهاى یهودى در این سرزمین که براى اسلام و مسلمانان کانون خطر و تحریک بر ضد اسلام به شمار مىرفتند؛ پایان دادند. سرزمینهائى که در اسلام به وسیله جنگ و قدرت نظامى گرفته مىشود، متعلق به عموم مسلمانان است، و اداره آن به دست فرمانرواى اسلام مىباشد، ولى سرزمینى که بدون هجوم نظامى و اعزام نیرو به دست مسلمانان مىافتد، مربوط به شخص پیامبر و امام پس از وى مىباشد و اختیار این نوع سرزمینها با او است. مىتواند آن را ببخشد، مىتواند اجاره دهد. یکى از آن موارد اینست که از این املاک و اموال، نیازمندیهاى مشروع نزدیکان خود را به شکل آبرومندى برطرف سازد. «یوشع بن نون» که ریاست منطقه فدک را بر عهده داشت، صلح و تسلیم را بر نبرد ترجیح داد و تعهد کرد که نیمى از حاصل را هر سال در اختیار پیامبر اسلام بگذارد و از این پس، زیر لواى اسلام زندگى کند و بر ضد مسلمانان دست به توطئه نزند و در قبال آن حکومت اسلامی امنیت منطقه آنها را تامین نماید. پیامبر گرامی «فدک» را به دختر گرامى خود حضرت زهرا «س» بخشید. منظور از بخشیدن این ملک- چنانکه قرائن گواهى مىدهد-دو چیز بود:
:: زمامدارى مسلمانان پس از درگذشت پیامبر اسلام طبق تصریح مکرر پیامبر، با امیرمؤمنان بود و چنین مقام و منصبى به هزینه سنگینى نیاز دارد. على«ع» براى حفظ این مقام و منصب، مىتوانست از درآمد «فدک»، حداکثر استفاده را بنماید.
:: خاندان پیامبر (ص) که یگانه دختر وى و نور دیدگانش حضرت حسن (ص) و حضرت حسین(ع) بود باید پس از فوت پیامبر (ص)، به صورت آبرومندى زندگى کنند و حیثیت و شرف پیامبر (ص) محفوظ بماند. براى این هدف پیامبر (ص) «فدک» را به دختر خود بخشید.
محدثان و مفسران شیعه و گروهى از دانشمندان سنى مىنویسند: وقتى آیه «و آت ذا القربى حقه و المسکین و ابن السبیل» نازل گردید، پیامبر دختر خود فاطمه را خواست و فدک را به وى واگذار نمود. همه مفسران اعم از شیعه و سنى قبول دارند که این آیه، در حق نزدیکان و خویشاوندان پیامبر نازل گردیده و دختر وى روشنترین مصداق «ذى القربى» است.حتى در شام هنگامى که مرد شامى به على بن الحسین حضرت زین العابدین گفت: خود را معرفى نماى! آن حضرت براى شناساندن خود آیه یاد شده را تلاوت نمود، و این مطلب آنچنان در میان مسلمانان روشن بود که آن مرد شامى در حالى که سر خود را بعنوان تصدیق حرکت مىداد، به آن حضرت چنین عرض کرد: بخاطر نزدیکى و خویشاوندى خاصى که با حضرت رسول دارید، خدا به پیامبر خود دستور داده که حق شما را بپردازد. مامون، خلیفه عباسی (به هر علتى بود) خواست فدک را به فرزندان زهرا برگرداند، از این رو به یکى از محدثان معروف، «عبد الله بن موسى» نامه اى نوشت، و از او درخواست نمود که او را در این مساله راهنمائى کند. او حدیث بالا را که در حقیقت شان نزول آیه است به وى نوشت و مامون نیز فدک را به فرزندان حضرت فاطمه بازگردانید. خلیفه عباسى به فرماندار خود در مدینه نوشت، پیامبر اسلام دهکده «فدک» را به دختر خود فاطمه بخشیده و این یک مساله مسلمى است و میان فرزندان زهرا در این مساله اختلاف نیست.
منبع: فروغ ابدیت، جلد دوم، به قلم آیت الله جعفر سبحانى
حدیث ( )
امام حسن عسکری (علیه السلام) فرمودند:
لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ.
عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است.
(تحف العقول، ص448)
شهید صارمی ( )

شهيد صارمي از تبار حق جوياني بود كه براي نوشتن قصه مظلوميت ملتي در بند، به سرزميني پاي نهاد كه در آن به اشاره فتواي ملحدي مقدس نما، بر خوشههاي گيس سپيد پيران ميوه سرخ شهادت ميافشانند و دستان نحيف نوباوگان را با تيزابههاي توحش ميبرند و از كشته مردان مثله شده افغان، تل و پشته ميسازند.
روز خبرنگار ( )
17 مرداد ماه، سالروز شهادت "محمود صارمي" روزخبرنگار روز حق گویی و حق جویی و روز پاسداشت قلم بر همه فعالان عرصه خبر و اطلاع رسانی مبارک باد
وقایع دوران زندگی امام سجاد(ع) ( )
1. وفات شهربانو، مادر امام زین العابدین (ع) به هنگام تولد آن حضرت، در سال 38 هجرى.
2. شهادت امام على (ع) در دو سالگى و شهادت امام حسن مجتبى (ع) در سیزده سالگىِ امام زین العابدین (ع).
3. همراهىِ امام زین العابدین (ع) با پدرش، امام حسین (ع)، در عدم بیعت با یزیدبن معاویه و حركت اعتراضآمیز از مدینه به مكه، در رجب سال 60 هجرى.
4. همراهىِ امام سجاد (ع) با كاروان حسینى در حركت از مكه به كربلا، درذىحجه سال 60 هجرى.
5. حضور امام زین العابدین در نهضت خونین كربلا، در سن 23 سالگى.
6. ابتلاى امام زین العابدین (ع) به بیمارىِ شدید، در روز عاشورا، و عدم توانایىِ جهاد در راه خدا.
7. تحمل مصیبت شهادت امام حسین (ع) و یاران و اصحاب آن حضرت، از سوى امام زین العابدین(ع) در روز عاشورا.
8. جنایتهاى لشكریان یزید در جدا كردن سرها از بدن شهدا و بر نیزه كردن آنها، اسب دوانى بر بدنهاى شهدا و غارت و آتش زدن خیمهها پس از شهادت امامحسین (ع)، در عصر عاشورا.
9. آغاز اسارت امام زین العابدین (ع) و سایر بازماندگان قافله حسینى به دست لشكریان عمر بن سعد از عصر روز عاشورا.
10. تحمل سختىها و مشقتهاى امام زین العابدین(ع) و دیگر بازماندگان در اسارت، كوفه و شام.
11. خطبه خواندن امام سجاد(ع) براى اهالى كوفه، در حالى كه در غل و زنجیر و اسارت دشمنان بود.
12. خطبه خواندن امام سجاد(ع)، در مجلس بزرگ مسجد اموىِ شام، در حضور یزید و تأثیر شگفت آن بر شامیان.
13. بازگشت امام زین العابدین(ع) به همراه سایر بازماندگان نهضت كربلا از اسارت كوفه و شام به مدینة الرسول(ص)
14. حزن شدید و گریههاى طولانىِ امام سجاد(ع) در مصیبت شهادت امام حسین(ع) و اهل بیت آن حضرت.
15. قیام مردم مدینه بر ضد یزید بن معاویه و اخراج بنى امیه از این شهر و وقوع نبردى خونین در این واقعه (معروف به واقعه حره)، در سال 63 هجرى.
16. شكست مقاومت اهالىِ مدینه در برابر لشكریان شام، و كشتار فجیع سپاهیان یزید به سركردگىِ مسلم بن عقبه، در مدینه، و محفوظ و مصون ماندن امام زینالعابدین(ع) و خانواده او از این كشتار.
17. قیام عبدالله بن زبیر در مكه بر ضد بنى امیه و تصرف حجاز (مكه و مدینه) و برخى از سرزمینهاى اسلامى، در سال 64 هجرى.
18. فشار و سختگیرىِ آل زبیر بر خاندان امیرالمؤمنین و اهل بیت(ع).
19. قیام مختار بن ابى عبیده ثقفى، در كوفه، بر ضد بنى امیه براى خونخواهى از قاتلان امام حسین (ع).
20. مجازات قاتلان امام حسین (ع) توسط مختار بن ابى عبیده و شادمانىِ امام زینالعابدین (ع) و سایر اهل بیت(ع) از كردار مختار.
21. شهادت امام زین العابدین (ع)، در دوازدهم (یا 18 و یا 25) محرم سال 95 هجرى، به وسیله زهرى كه ولید بن عبدالملك به آن حضرت خورانیده بود.
22. به خاك سپردن بدن مطهر امام زین العابدین (ع)، در قبرستان بقیع، در جوار قبر عمویش، حضرت امام حسن مجتبى (ع)، زیر قبه مقبره عباس بن عبدالمطلب.
شهید حسین سلیمانی ( )
دلداده حریم عشق: شهید حسین سلیمانی
فصل رویش: 1335
لحظه وصال : 4/10/1365
محل عروج: غرب اروند
آشیانه خاکی: انار- امامزاده محمدصالح(ع)
شهید سلیمانی فرزند حسن یکی دیگر از شهدای خونین کفن بود که در سال هزار سیصدو وسی و پنج در روستای محمد اباد از توابع انار پا بر زمین خاکی نهاد شهید سلیمانی پس از طی دورانی کودکی در محیطی سر شار از عطر حضور خدا راهی مدرسه شد و تا سال پنجم ابتدایی ادامه تحصیل داد وموفق شد تحصلیات ابتدایی را در دبستان سعدی به پاین برساند به دلیل برخی مسائل مجبور به ترک تحصیل شد و همراه با خویش به کارها ی کشاورزی مشغول شد و در سن 24 سالگی ازدواج نمود که حاصل ازدواج وی سه فرزند بود که از او یادگار ماند است شهید حسین در طول دوران عمر پر برکتشان به همه مخصوصاً به دیندار بودن و همه را سفارش به حفظ دین می نمود .
شهید سلیمانی در حدود 5/1 سال در جبهه ها حضور داشتند و در آخرین حضور خود در عملیات کربلای 4 شرکت نمود و در تاریخ چهارم دیماه سال 1365 در غرب اروند شربت گوارای شهادت را نوشیدند پیکر مطهرش حدود 2 سال و شش ماه مفقود بود تا اینکه در سال 1368 پیدا شد و به زادگاهش برگردانده شد
روحش شاد
منبع : هفته نامه سمنگان
میلاد سه نور ( )

سه گل بشکفته با عطر گل یاس خوشاریزم به پاشان در و الماس
یکی شاهد،یکی عابد،یکی عشق حسین و همرهش سجاد وعباس
روز جانباز ( )
پيامبر صلى الله عليه و آله: مَن جُرِحَ في سَبيلِ اللَّهِ جاءَ يَومَ القِيامَةِ ريحُهُ كَرِيحِ المِسكِ... عَلَيهِ طابَعُ الشُّهَداءِ فرا رسیدن میلاد حضرت ابوالفضل(ع) و روز جانباز بر تمامی جانبازان و شهدای زنده و تمامی مسلمانان جهان مبارکباد
هر كس در راه خداوند مجروح شود، در حالى وارد قيامت مىشود كه بويش چون بوى مشك است... و نشان شهيدان را دارد
منم اون پرنده ای که اسیره تو قفس
نداره همزبونی، نداره یه همنفس
منم اون پرنده ای که تو دست سرنوشت
قصه غصه هاشو، روی بال خود نوشت
اون پرنده ای که داشت، خونه ای تو آسمون
اونکه گوشه زمین ، مونده بی نام و نشون
اون که جای ناخناش مونده روی تن شب
اون که شعله می کشید روی پیراهن شب
من پرنده ام ولی ، بال پرواز ندارم
تا مثه گذشته ها، پا رو دنيا بذارم
کاش می شد پرنده ای به دلم سر می کشید
روی بال زخمی ام ، نقش یک پر می کشيد
می دونم یه روز می آد، اون که عاشق ترينه
دلش آسمونيه، ولی اهل زمينه
با نگاه عاشقش ، منو آزاد می کنه
توی کوچه های دل، عشقو فرياد می کنه!
میلاد حضرت ابوالفضل(ع) ( )
خجسته زاد روز ميلاد با سعادت سپه سالار كربلا، ماه منیر بنى هاشم ،حضرت اباالفضل العباس) ع) بر مولا و اميد شيعيان حضرت بقيةالله الاعظم (عج) و تمامى عاشقان اهل بيت مبارك باد
پاداش عبادت ( )
امام حسين(ع) فرمود:
هر کس خدا را آنگونه که حق پرستش اوست بپرستد، خدا از فيض خود به او بالاتر از آرزوها و کفايتش ارزاني دارد.
امام حسین(ع) ( )
سوم شعبان سال 4 هجري دومين سبط وريحانهي رسول اكرم (ص) و سومين پيشوا و امام معصوم و پنجمين چهرهي درخشان آل عبا حضرت ابا عبدالله الحسين در خانه علي و فاطمه (س) متولد شد و جهان از ولادت آن حضرت روشن و منور گشت. حضرت امام حسين(ع) در آغوش پيامبر بزرگ اسلام (ص) به مدت 7 سال تربيت يافت و درباره امام حسين(ع) پيامبر مكرر فرموده است: خدايا من حسين را دوست مي دارم پس دوست بدار كسي كه او را دوست مي دارد و در جاي ديگر مقام آن حضرت را به قدري بالا برده است كه مي فرمايد: حسين مني و انا من حسين، حسين از من است و من از حسينم، و پيامبر امام حسين را احياء كننده شريعت خود و نگه دارندهي قرآن و مكتب خود مي داند و اين مقام را بدست نياورد جزء با پاسداري خالصانهي حضرتش از اسلام و قرآن و نثار خون پاك و مقدسش در احياي دين جدش رسول الله (ص)، درود خدا بر او و اهل بيتش باد. امام حسين (ع) جلوه اوصاف پيامبران است وجود مبارك امام حسين (ع) كه در آيينهي قرآن و در عرصه گاه وجود پيامبر اسلام و در صفحهي روشن بصيرت و بينش خود همه پيامبران را با ارزش هاي وجودي آنان مي ديد سرا پا عاشق آنان شد و در دنياي باطنش همراه و همراز آنان گشت و از ارزشهاي وجود آنان به شدت رنگ گرفت تا جايي كه وارث آنان شد. هنگامي كه مي گوييم حسين وارث پيامبران است به اين معنا نيست كه آن حضرت از آن بزرگواران ارث مادي برده است بلكه به اين معنا است كه آن جلوهگاه حقيقت همهي ارزشهاي الهي و معنوي آنان را به ارث برده است. پربارترين و سنگين ترين ارثي كه از پيامبران براي پس از خودشان باقي ماند ارزش هاي الهي و انساني و فرهنگ ثمر بخش و پاكشان بود كه هر انساني با نشان دادن لياقت و شايستگي و از طريق حسب و نسب معنوي مي توانست از آن بزرگواران ارث ببرد و در ميان همه سهم ارث بري امام حسين (ع) به خاطر بستگي روحي به آنان، سهم فوق العاده اي بود. امام حسين (ع) از حضرت آدم (ع) مقام خلافت، مقام علم همهي اسماء، مقام هدايت و مقام كرامت را به ارث برد و از حضرت نوح مقام تبليغ و صبر و استقامت و دلسوزي و مهرورزي به بندگان خدا و از حضرت ابراهيم مقام دوستي و دعا و تسليم و امامت و از حضرت موسي مقام پايداري و مبارزه سخت بر ضد ستمگران و از حضرت عيسي مقام معنوي و باطني و از پيامبر اسلام همهي ارزش هاي الهي و از امير المومنين علي (ع) همهي حقايق را بهميراث برد و از طريق اين ارث بري و همنشيني باطني به جايي رسيد كه در زيارت وارث به آن حضرت خطاب مي شود « اشهد انك الامام البر التقي الرضي الزكي الهادي المهدي » گواهي مي دهم كه تو يقينا پيشوا، نيكوكار، اهل رضايت از حق، و پاك و پاكيزه، هدايت كننده، هدايت شده اي
میلاد امام حسین(ع) مبارک ( )



فرا رسیدن روز سوم شعبان، روز میلاد با سعادت امام حسین(ع) و روز پاسدار بر همه مردم ایران مخصوصاً پاسداران عزیز مبارک باد
( )

اعمال ماه شعبان ( )
اعمال مشتركه ماه شعبان
1- هر روز هفتاد مرتبه ذکر «اَسْتَغْفِرُاللهَ وَ اَسْئَلُهُ التَّوْبَةَ» گفته شود.
2- هر روز هفتاد مرتبه ذکر « اَسْتَغْفِرُاللهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحیمُ الْحَىُّ الْقَیّوُمُ وَ اَتُوبُ اِلَیْهِ» گفته شود. و در بعضى روایات "الْحَىُّ الْقَیُّومُ" پیش از "الرَّحْمنُ الرَّحیمُ" است و عمل به هر دو خوبست و از روایات استفاده مىشود كه بهترین دعاها و ذكرها در این ماه استغفار است و هر كس هر روز در این ماه هفتاد مرتبه استغفار كند مثل آن است كه هفتاد هزار مرتبه در ماههاى دیگر استغفار كند.
ماه شعبان ( )
ماه شعبان، ماه هشتم از ماههای قمری، ماهی بسیار شریف و منسوب به رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم است.
پیامبر ماه شعبان را روزه میداشت و آن را به ماه رمضان وصل میکرد.
هنگامی که ماه شعبان فرا می رسید امام سجاد علیه السلام اصحاب خود را فرا میخواند و درباره فضیلت این ماه سخن گفت. آنگاه میفرمود:«هر کس برای محبت پیامبر و تقرب به خداوند، ماه شعبان را روزه بدارد، خداوند او را در روز قیامت مشمول کرامت خود میگرداند و بهشت را برای او لازم می شمارد.»
بر هر حال علاوه بر روزه که فضیلت بسیاری دارد، اعمال دیگری همچون نماز و اذکار و دعاها و استغفار نیز در این ماه وارد شده است که در کتاب شریف مفاتیح الجنان در فصل اعمال ماه شعبان ذکر شده است.
حوادث و وقایع تاریخی فراوانی نیز در ماه شعبان روی داده که مهمترین آن ولادت امام حسین و امام علی بن الحسین و امام مهدی و حضرت ابوالفضل علیهم السلام است.
پیامبر فرمود:«شعبان ماه من است و ماه رمضان ماه خدا. هر کس یک روز از ماه من را روزه بگیرد، من در قیامت شفیع او خواهم بود«
بر هر حال علاوه بر روزه که فضیلت بسیاری دارد، اعمال دیگری همچون نماز و اذکار و دعاها و استغفار نیز در این ماه وارد شده است که در کتاب شریف مفاتیح الجنان در فصل اعمال ماه شعبان ذکر شده است.
در منابع ديني آمده است: شعبان ماه بسيار شريفي است و به حضرت سيد انبيا(ص) منتسب است. آن حضرت همه اين ماه را روزه ميگرفت و روزه آن را به ماه رمضان متّصل ميكرد.
از صفوان جمّال روايت شده است كه امام صادق(ع) به وي فرمود: كساني را كه پيرامون و اطراف تو هستند به روزه شعبان وادار كن. گفتم: فدايت شوم، مگر در فضيلت آن چيزي ميبيني؟ فرمود: آري رسول خدا(ص) هرگاه هلال شعبان را ميديد، به منادي دستور ميداد تا در مدينه ندا كنند: اي اهل مدينه، من از جانب خدا(ص) به سوي شما ارسال شدهام، آن حضرت ميفرمايد: آگاه باشيد، به درستي كه شعبان ماه من است، خدا رحمت كند كسي را، كه مرا در ماه من ياري كند، يعني روزه بدارد آن را.
اميرالمؤمنين(ع) نيز چنين فرموده است: از هنگامي كه شنيدم منادي رسول خدا(ص) در شعبان ندا داد، روزه شعبان از من فوت نشد، و تا زماني كه زنده هستم به خواست خداوند از من فوت نخواهد شد
منابع:
هدایة الانام الی وقایع الایام، محدث قمی، ص 108؛ مفاتیح الجنان، ص 279
ماه شعبان ( تقویم شیعه )
حضرت رسول اكرم(ص) ميفرمايد:
شعبان ماه من است، پس در اين ماه براي جلب محبّت پيغمبر خود و براي تقرّب به سوي پروردگار روزه بداريد
وقایع آخر ماه رجب ( تقویم شیعه )
1. مرگ ابوحنیفه
در این روز در سال 150 هـ نعمان بن بن ثابت مشهور به ابوحنیفه رئیس حنفی ها در بغداد مرد و در همان شهر دفن شد.1
2. مرگ شافعی
در روز جمعه آخر ماه رجب سال 204هـ محمدبن ادریس شافعی در مصر مرد.
او مدت چهار سال در شکم مارد بود و در روز وفات ابوحنیفه به دنیا آمد.2
3. هجرت مسلمانان به حبشه
در این ماه بعد از بعثت به امر پیامبر (ص) مسلمانان به سرپرستی جعفربن ابی طالب(ع) به حبشه هجرت نمودند.3
4.غزوه نخله
در آخر این ماه در سال دوم غزوه نخله به وقوع پیوست.4
5.وفات نجاشی پادشاه حبشه
در این ماه در سال 9 هـ نجاشی پادشاه حبشه رحلت نمود در آن روز پیامبر(ص) فرمود: «امروز مردی صالح از جهان رحلت نمود، برخیزید تا بر او نماز بگذاریم ». در این هنگام جنازه نجاشی بر پیامبر(ص) ظاهر شد و آن حضرت با اصحاب بر او نماز گذاردند.5
منابع
1. وقایع الشهورص 132
2. روضات الجنات جلد 7 ص258
3.بحارالانوار جلد 18ص412
4. بحارالانوار جلد 19 ص 145-189
5.منتهی الآمال ج 1 ص93
قسمت یازدهم ( رواق های حرم حضرت عباس(ع) )
4. باب صاحب الزمان(ع): در كنار باب الام الحسين(ع) واقع است و به خجستگي و ياد و نام امام عصر بدين نام خوانده شده، ارتفاع آن به 4 متر و عرض آن نيز به 5/3 متر ميرسد. بر بالاي در، كتيبهاي با نقشهاي گل و گياه بر روي كاشي و در ميان آن عبارت: (باب صاحب الزمان) به چشم ميخورد. از منظر بيروني، كتيبهاي بر اين سر در است و متن آن چنين است:
(بسم الله الرحمن الرحيم، إنّا انزلناه في ليلة القدر، و ما ادراك ما ليلة القدر، ليلة القدر خير من الف شهر، تنزّل الملائكة والرّوح).
(ما آن را در شب قدر نازل كرديم از شب قدر چه آگاهت كرد، شب قدر از هزاران ما ارجمندتر است، در آن شب فرشتگان با روح فرود ميآيند).
در سمت چپ اين در، سقاخانهاي است و بر بالاي اين آبخورگان نقشها و تزيينها و مقرنسهايي است و در ميان اين نقشها و تزيينها بيت شعر زير و هچنين عبارت: (سلام اللّه علي الحسن و الحسين) به چشم ميخورد:
اشرب الماء هنيئاً يا محبواذكر السبط الشهيد المحتسب
(اي دوستدار، آب بنوش كه آورايات باد و سبط شهيد صبور و پايدار را ياد كن).
پيشاني اين درگاه داراي سه بخش و دربردارنده قوسهايي است كه نقشهاي گل و گياه بر روي كاشي، آنها را در ميان گرفته و در داخل اين گل و بوته نيز بيت شعر زير از شيخ محسن ابوالحب كلبي نقش بسته است:
إذا كان ساقي الناس في الحشر حيدر فساقي عطاشي كربلاء ابوالفضل
اگر سقاي مردم در روز رستاخيز علي(ع) است آبرسان تشنگان كربلا نيز ابوالفضل است.
5. باب الامام موسي بن جعفر عليهما السلام؛ در زاويه غربي صحن قرار گرفته، طول آن 4 و عرض آن آن 5/3 متر است و از منظر بيروني بر بالاي سر در، كتيبهاي بر روي كاشي است و متن آن كتيبه چنين است:
(بسم اللّه الرّحمن الرحيم، سلام عليكم بما صبرتم فنعم عقبي الدّار) صدق الله العليّ العظيم).
(درود بر شما به پاداش آنچه صبر كرديد، راستي چه نيكوست فرجام آن سراي!).
6. باب الامام محمد الجواد(ع): (باب امام جواد(ع) )؛ در شمال صحن قرار گرفته،طول آن 4 و عرضش 3 متر است. در بالاي اين درگاه سقفي هلالي است كه با كاشيهاي زيبا آراسته شد و بر اين كاشيها اشكال گل و بوته و همچنين اشكال هندسي بر زمينه بنفش تيره نقش بسته است. بر بالاي در بلافاصله كتيبهاي است كه آيه زير بر آن به چشم ميخورد:
(بسم الله الرحمن الرحيم، الله نور السّموات و الارض مثل نوره كمشكاة فيها مصباح المصباح في زجاجة الزّجاجة كانّها كوكب دريّ يوقد من شجرة مباركة زينوتة لا شرقيّة و لا غربيّة يكاد زيتها يضيء و لو لم تمسسه نار نور علي نور يهدي الله لنوره من يشاء و يضرب الله الامثال للنّاس والله بكلّ شيء عليم، صدق الله العلي العظيم).
خدا نور آسمانها و زمين است. حكايت نور او چون چراغداني است كه در آن چراغي، و آن چراغ در شيشهاي است. آن شيشه گويي اختري درخشان است كه از درخت خجسته زيتوني كه نه شرقي است و نه غربي افروخته ميشود نزديك است كه روغنش هرچند بدان آتشي نرسيده باشد، روشني بخشد. روشني بر روشني است. خدا هر كه را بخواهد با نور خويش هدايت كند.
اين درگاه به ديواري متصل است كه خود به باروي صحن پيوسته است. بر بالاي اين درگاه نيز متن كامل سوره قدر نقش بسته است.
درسمت راست اين درگاه، صفّهاي است مسقف، مشرف بر خيابان و در امتداد ديوار بيروني. بر بالاي آن نيز سوره حمد بر كاشي نقش بسته است:
(بسم الله الرحمن الرحيم، قد افلح من تزكّي، وذكر اسم ربّه فصلّي)
پس از بسم الله الرحمن الرحيم، رستگار آن كسي است كه خود را پاك گردانيد و نام پروردگارش را ياد كرد و نماز گذارد).
7. باب الامام علي الهادي(ع)؛ اين درگاه در زاويه شمال شرق صحن واقع است، طول آن به 4 وعرضش به 5/3 متر ميرسد و تازه احداث شده است.
8. باب الفرات؛ در شرق صحن واقع است، طول آن به 4 و عرض آن به 5/3 متر ميرسد. بر بالاي آن سقفي هلالي است كه به كاشيهاي زيبا و تزيينهاي از گل و بوته بر زمينه بنفش تيره آراسته شده است. بر بالاي در، كتيبهاي به خط كوفي به چشم ميخورد كه سوره انشراح بر آن نقش بسته است.
سقف متصل است به ديوار بيروني كه مشرف بر خيابان است و بر پيشاني اين سر پوشيده، كتيبهاي به خط ثلث است كه اين آيات بر آن نقش بسته است:
(بسم الله الرحمن الرحيم، و سيق الذين اتّقوا ربّهم إلي الجنّة زمرا حتّي إذا جاءوها وفتحت ابوابها و قال بهم خزنتها سلام عليكم طبتم فادخلوا خالدين).
(و كساني كه از پروردگارشان پروا داشتهاند، گروه گروه به سوي بهشت سوق داده شوند تا چون بدان رسند و درهاي آن به رويشان گشوده شود و نگهبانان آن به ايشان گويند: سلام بر شما، خويش آمديد، در آن درآييد و جاودانه بمانيد).
واقعه فخ ( وقایع تاریخی )
خلاصه قیام حسین بن علی به همراه طالبیین که در دوران امامت موسی بن جعفر علیه السلام اتفاق افتاد و با شهادت آنان در فخ( منطقهای نزدیک مکه ( پایان یافت چنین است:
هادی عباسی که پس از پدرش، مهدی فرزند منصور دوانیقی بر تخت خلافت نشسته بود، اسحاق بن عیسی را حاکم مدینه کرد. او نیز یکی از نوادگان عمر بن خطاب به نام عبدالعزیز را به جای خود نشاند که بسیار خشن و نسبت به آل علی علیه السلام سختگیر بود و مقرر کرده بود علویان، هر روز خود را به مأمورین حکومتی معرفی کنند تا بتواند آنها را کنترل کند.
این حضور و غیابها و سختگیریها به اوج خود رسید. روزی چون حسن بن محمد بن عبدالله محض در معرفی حاضر نبود، حسین بن علی بن حسن مثلث و یحیی بن عبدالله محض به دربار احضار شدند و عبدالعزیز به آنها اخطار کرد که:« اگر حسن را نیاورید، حسین را هزار تازیانه میزنم و اگر حسن را هم پیدا کنم، گردن خواهم زد.»
وداع با ماه رجب ( )
رد پای رجب می کوبد بر قلبم نوای سنگین رفتن را ...آه ....و قطره قطره ی وجودم را در زمزمه ی" یا من ارجوه لکل خیر" آب می کند و من ِ خاکی چه کودکانه فرصت گفتن" اعطنی بمسئلتی ایاک" را از دست دادم و اینک چون کودکی در آغوش غم رجب را می نگرم که از مقابل دیدگانم می گذرد و مرا با انبوهی بغض و آه و اشک رها میکند . دلم تنگ شده برای رکعتی نماز عاشقی و پس از آن" جمیع خیرالدنیا" را و" جمیع خیر الآخره" را تمنا کردن ...موعود که بیاید خیر دنیا و آخرت را می آورد ... کاش قدر لحظه های رجب را بیشتر میدانستم , آنوقت با هر زمزمه ی " حرِّم شیبتی علی النار "آمدن مهدی را, موعود دلم را فریاد می کردم تا بیاید و ما را از چنگ دنیارهایی بخشد و جمیع خیر دنیا و آخرت را برای ما به ارمغان آورد . و اکنون من ِ خاکی ِ تن خسته و درمانده از رفتن ِ رجب,امشب چشم انتظار ماهی هستم سراسر سرور و دلشادی ,ماه رسول الله,ماه سبط رسول الله, ماه حسین ,ماه مهدی .. و من امشب به غَسل دلم و نگاهم پرداخته ام تا گرد قدم هایم را به گرد رد پای شعبان برسانم و با ترک های لب هایم و خشکی دهانم روزه ای از سر عاشقی به جا آورم و بهشت را منزلگه خود گردانم . نبض عاشقی ام همراه با ضربان زمان می دود تا شعبان نرود و چه پرخروش و با شعف می کوبد قلبم را این نبض عاشقی ,گویا قصد پرواز دارد . گویا پرواز آموخته است و می داند که در ورای این پرواز کسی می شنود دعایش را هنگامی که دعا میکند ..آری ..همان کسی که می شنود ندایش را هنگامی که فریاد میکند ..." اسمع ندائی اذا نادیتک" .....فریاد نه ,حتی زمزمه اش هم به آسمان خواهد رسید در این ماه , ماه تولد مهدی ..ماه شعبان ... ماه استقبال از ماه خدا ... دانه های تسبیح آماده ی افتادن هستند تا در این ماه در کنار هر "اللهم صل علی محمد وآل محمد " و هر " استغفرلله و اسئله التوبه " یک دانه اختصاصی" السلام علیک یا ابا صالح المهدی ادرکنی " را برای مدد از امام عصر در ماه میلادش بیاندازند . ماه شعبان مشتاق آمدنت هستیم در روز غم رفتن ماه رجب "آمدنت بر ما مبارک" برگرفته شده از سایت: http://yasekhaki.parsiblog.com
تهذیب نفس و اجتهاد ( منتظران مهدي فاطمه(سلام خدا بر مادر و فرزند)بدانيد )
یکی دیگر از تکالیف نسبت به امام زمان(عج)تهذیب نفس و اجتهاد و کوشش لازم در این مسیر است.
امام صادق(ع) می فرماید:
«هر کس خرسند می شود که از اصحاب قائم (ع) باشد، باید منتظر او باشد و با پرهیزکاری و اخلاق پسندیده عمل نماید در حالی که منتظر است»
الغیبه النعمانی ص200 حدیث 16
اولین اقامه نماز در اسلام ( )
در روز 28 رجب اولین کسی که بعد از بعثت با پیامبر(ص) نماز خواند، امیرالمؤمنین علی(ع) بود.
پس از پيغمبر، نخستين كسى كه از مردان آن را به پا داشت على عليه السلام و آنهم در سن نه سالگى بود كه در خانه پيغمبر به سر مىبرد و چون پيغمبر وضو گرفت او نيز وضو گرفت و همين كه رسول خدا به نماز ايستاد، آن وجود مقدس هم در آن سن و سال، پشت پيغمبر (ص) خدا ايستاد و در پشت سر على عليه السلام هم تنها خديجه بود كه به عنوان اولين زن به نماز ايستاد و باپيغمبر (ص) نماز جماعت گزاردند. و اولين اقامه نماز، هم به جماعت بود، جماعتى اين چنين كه پيغمبر (ص) در جلو و على پسر بچه نه ساله در پشت سر آن حضرت و خديجه، همسر پيغمبر در پشت سر على (ع).
وقایع الایام جلد رجب ص ۲۴۷
آثار تاریخی شهرستان انار ( )
واقعیت بعثت از نگاه اهل بیت(ع) ( )
بعثت پیغمبر اسلام یا برانگیخته شدن آن حضرت به مقام عالى نبوت و خاتمیت، حساسترین فراز تاریخ درخشان اسلام است. بعثت پیغمبر درست درسن چهل سالگى حضرت انجام گرفت. پیغمبر تا آن زمان تحت مراقبت روح القدس قرار داشت، ولى هنوز پیك وحى بر وى نازل نشده بود. قبلا علائمى ازعالم غیب دریافت مىداشت، ولى مامور نبود كه آن را به آگاهى خلق هم برساند.
میان مردم قریش و ساكنان مكه مرسوم بود كه سالى یك ماه را به حالت گوشه گیرى و انزوا در نقطه خلوتى مىگذرانیدند. (1)درست روشن نیست كه انگیزه آنها از این گوشهگیرى چه بوده است، اما مسلم است كه این رسم در بین آنها جریان داشت و معمول بود.
27 رجب ( تقویم شیعه )
بعثت پیامبر (ص)
مبعث مبارک پیامبر(ص) در سن 40 سالگی و آغاز نزول قرآن بر پیامبر در این روز بوده است .
این روز یکی از اعیاد بزرگ است و روزی است که رسول اکرم(ص) به رسالت مبعوث گردید و جبرئیل بر پیامبری آ ن حضرت(ص) نازل شد. غیر شیعه مبعث را در 17 یا 18 یا 24 ماه ر مضان و بعضی در 12 ربیع الاول میدانند .
در این روز صلوات بر پیامبر واهل بیت آن حضرت و نیز زیارت آن حضرت و امیر المئومنین(ع) وارد شده است .
عید مبعث ( )

ماه فرو ماند از جمال محمد(ص)
سرو نروید به اعتدال محمد(ص)
قدر فلک را کمال و منزلتی نیست
در نظر قدر با کمال محمد(ص)
عید مبعث بر همه مسلمین جهان مبارک
ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغه ( )
سرآغاز تاریخ اسلام از روزی شروع شد كه پیامبراسلام صلی الله علیه و آله در خلوت با محبوب، در دل غاری كه در دامن كوهی در شمال مكه بود، راز و نیاز می كرد. گویا غار حراء هنوز هم پژواك مناجات پیامبراكرم را در قطعه قطعه سنگ ریزه های خود به یادگار حمل می كند و در گوش عاشقان حضرت كه در آن وادی قدم می گذارند؛ نجوا می كند.
روزی از روزهایی كه پیامبراكرم(ص) در غار مشغول مناجات و دلدادگی بود، صدایی شنید:
" یا محمد اقرا"؛ او شگفت زده گفت: چه بخوانم؟ شنید: ای محمد!
" اقرا باسم ربك الذی خلق، خلق الانسان من علق، اقرا و ربك الاكرم، الذی علم بالقلم، علم الانسان ما لم یعلم."( علق/5-1)؛بخوان به نام پروردگارت كه - جهان را- آفرید. همان كه انسان را از خون بسته ای خلق كرد. بخوان كه پروردگارت از همه بزرگوارتر است، همان كه به وسیله قلم تعلیم نمود و به انسان آنچه را نمی دانست، یاد داد.
اعمال عید مبعث ( )
سالروز تجلى انوار الهى، نزول والاترین نعمت پروردگار بر بشریت، طلوع خورشید درخشان خاتمیت بر آسمان نبوت، بعثت اشرف موجودات، خاتم انبیاء حضرت محمد مصطفى(صلى الله علیه وآله) بر همه یگانه پرستان، مخصوصاً مسلمانان مبارك باد.
اول: مستحب است که درنیمه های این شب از خواب برخیزید و به عبادت بپردازید و کیفیت آن به این صورت است: به جای آوردن دوازده ركعت نماز، در هر ركعت حمد و سورهاى از سورههاى كوچك مفصل ( مفصل از سوره محمد است تا آخر قرآن). در هر دو ركعت سلام دهید. پس از پایان نمازها، سوره حمد را هفت مرتبه و معوذتین را هفت مرتبه و قل هو الله أحد و قل یأایها الكافرون هر كدام را هفت مرتبه و إنا أنزلناه و آیة الكرسی هر كدام را هفت مرتبه بخوانید. سپس این دعا را قرائت نمایید :
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَمْ یَتَّخِذْ وَلَدا وَ لَمْ یَكُنْ لَهُ شَرِیكٌ فِی الْمُلْكِ وَ لَمْ یَكُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبِیرا اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِمَعَاقِدِ عِزِّكَ عَلَى أَرْكَانِ عَرْشِكَ وَ مُنْتَهَى الرَّحْمَةِ مِنْ كِتَابِكَ وَ بِاسْمِكَ الْأَعْظَمِ الْأَعْظَمِ الْأَعْظَمِ وَ ذِكْرِكَ الْأَعْلَى الْأَعْلَى الْأَعْلَى وَ بِكَلِمَاتِكَ التَّامَّاتِ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَنْ تَفْعَلَ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ . آنگاه هر دعایى كه خواستید بخوانید. انشاءا... مستجاب می شود.
دوم زیارت حضرت امیر المؤمنین علیه السلام كه افضل اعمال این شب است.
سوم شیخ كفعمى در بلد الامین فرموده كه در شب مبعث این دعا را بخوانند: اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِالتَّجَلِّی [بِالنَّجْلِ] الْأَعْظَمِ فِی هَذِهِ اللَّیْلَةِ مِنَ الشَّهْرِ الْمُعَظَّمِ وَ الْمُرْسَلِ الْمُكَرَّمِ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَنْ تَغْفِرَ لَنَا مَا أَنْتَ بِهِ مِنَّا أَعْلَمُ یَا مَنْ یَعْلَمُ وَ لا نَعْلَمُ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِی لَیْلَتِنَا هَذِهِ الَّتِی بِشَرَفِ الرِّسَالَةِ فَضَّلْتَهَا وَ بِكَرَامَتِكَ أَجْلَلْتَهَا وَ بِالْمَحَلِّ الشَّرِیفِ أَحْلَلْتَهَا اللَّهُمَّ فَإِنَّا نَسْأَلُكَ بِالْمَبْعَثِ الشَّرِیفِ وَ السَّیِّدِ اللَّطِیفِ وَ الْعُنْصُرِ الْعَفِیفِ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَنْ تَجْعَلَ أَعْمَالَنَا فِی هَذِهِ اللَّیْلَةِ وَ فِی سَائِرِ اللَّیَالِی مَقْبُولَةً وَ ذُنُوبَنَا مَغْفُورَةً وَ حَسَنَاتِنَا مَشْكُورَةً وَ سَیِّئَاتِنَا مَسْتُورَةً وَ قُلُوبَنَا بِحُسْنِ الْقَوْلِ مَسْرُورَةً وَ أَرْزَاقَنَا مِنْ لَدُنْكَ بِالْیُسْرِ مَدْرُورَةً اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَرَى وَ لا تُرَى وَ أَنْتَ بِالْمَنْظَرِ الْأَعْلَى وَ إِنَّ إِلَیْكَ الرُّجْعَى وَ الْمُنْتَهَى وَ إِنَّ لَكَ الْمَمَاتَ وَ الْمَحْیَا وَ إِنَّ لَكَ الْآخِرَةَ وَ الْأُولَى اللَّهُمَّ إِنَّا نَعُوذُ بِكَ أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزَى وَ أَنْ نَأْتِیَ مَا عَنْهُ تَنْهَى اللَّهُمَّ إِنَّا نَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِكَ وَ نَسْتَعِیذُ بِكَ مِنَ النَّارِ فَأَعِذْنَا مِنْهَا بِقُدْرَتِكَ وَ نَسْأَلُكَ مِنَ الْحُورِ الْعِینِ فَارْزُقْنَا بِعِزَّتِكَ وَ اجْعَلْ أَوْسَعَ أَرْزَاقِنَا عِنْدَ كِبَرِ سِنِّنَا وَ أَحْسَنَ أَعْمَالِنَا عِنْدَ اقْتِرَابِ آجَالِنَا وَ أَطِلْ فِی طَاعَتِكَ وَ مَا یُقَرِّبُ إِلَیْكَ وَ یُحْظِی عِنْدَكَ وَ یُزْلِفُ لَدَیْكَ أَعْمَارَنَا وَ أَحْسِنْ فِی جَمِیعِ أَحْوَالِنَا وَ أُمُورِنَا مَعْرِفَتَنَا وَ لا تَكِلْنَا إِلَى أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ فَیَمُنَّ عَلَیْنَا وَ تَفَضَّلْ عَلَیْنَا بِجَمِیعِ حَوَائِجِنَا لِلدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ وَ ابْدَأْ بِآبَائِنَا وَ أَبْنَائِنَا وَ جَمِیعِ إِخْوَانِنَا الْمُؤْمِنِینَ فِی جَمِیعِ مَا سَأَلْنَاكَ لِأَنْفُسِنَا یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ اللَّهُمَّ إِنَّا نَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظِیمِ وَ مُلْكِكَ الْقَدِیمِ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَغْفِرَ لَنَا الذَّنْبَ الْعَظِیمَ إِنَّهُ لا یَغْفِرُ الْعَظِیمَ إِلا الْعَظِیمُ اللَّهُمَّ وَ هَذَا رَجَبٌ الْمُكَرَّمُ الَّذِی أَكْرَمْتَنَا بِهِ أَوَّلُ أَشْهُرِ الْحُرُمِ أَكْرَمْتَنَا بِهِ مِنْ بَیْنِ الْأُمَمِ فَلَكَ الْحَمْدُ یَا ذَا الْجُودِ وَ الْكَرَمِ فَأَسْأَلُكَ بِهِ وَ بِاسْمِكَ الْأَعْظَمِ الْأَعْظَمِ الْأَعْظَمِ الْأَجَلِّ الْأَكْرَمِ الَّذِی خَلَقْتَهُ فَاسْتَقَرَّ فِی ظِلِّكَ فَلا یَخْرُجُ مِنْكَ إِلَى غَیْرِكَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ الطَّاهِرِینَ وَ أَنْ تَجْعَلَنَا مِنَ الْعَامِلِینَ فِیهِ بِطَاعَتِكَ وَ الْآمِلِینَ فِیهِ لِشَفَاعَتِكَ اللَّهُمَّ اهْدِنَا إِلَى سَوَاءِ السَّبِیلِ وَ اجْعَلْ مَقِیلَنَا عِنْدَكَ خَیْرَ مَقِیلٍ فِی ظِلٍّ ظَلِیلٍ وَ مُلْكٍ جَزِیلٍ فَإِنَّكَ حَسْبُنَا وَ نِعْمَ الْوَكِیلُ اللَّهُمَّ اقْلِبْنَا مُفْلِحِینَ مُنْجِحِینَ غَیْرَ مَغْضُوبٍ عَلَیْنَا وَ لا ضَالِّینَ بِرَحْمَتِكَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِعَزَائِمِ مَغْفِرَتِكَ وَ بِوَاجِبِ رَحْمَتِكَ السَّلامَةَ مِنْ كُلِّ إِثْمٍ وَ الْغَنِیمَةَ مِنْ كُلِّ بِرٍّ وَ الْفَوْزَ بِالْجَنَّةِ وَ النَّجَاةَ مِنَ النَّارِ اللَّهُمَّ دَعَاكَ الدَّاعُونَ وَ دَعَوْتُكَ وَ سَأَلَكَ السَّائِلُونَ وَ سَأَلْتُكَ وَ طَلَبَ إِلَیْكَ الطَّالِبُونَ وَ طَلَبْتُ إِلَیْكَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الثِّقَةُ وَ الرَّجَاءُ وَ إِلَیْكَ مُنْتَهَى الرَّغْبَةِ فِی الدُّعَاءِ اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اجْعَلِ الْیَقِینَ فِی قَلْبِی وَ النُّورَ فِی بَصَرِی وَ النَّصِیحَةَ فِی صَدْرِی وَ ذِكْرَكَ بِاللَّیْلِ وَ النَّهَارِ عَلَى لِسَانِی وَ رِزْقا وَاسِعا غَیْرَ مَمْنُونٍ وَ لا مَحْظُورٍ فَارْزُقْنِی وَ بَارِكْ لِی فِیمَا رَزَقْتَنِی وَ اجْعَلْ غِنَایَ فِی نَفْسِی وَ رَغْبَتِی فِیمَا عِنْدَكَ بِرَحْمَتِكَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ پس به سجده برو و بگو الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی هَدَانَا لِمَعْرِفَتِهِ وَ خَصَّنَا بِوِلایَتِهِ وَ وَفَّقَنَا لِطَاعَتِهِ شُكْرا شُكْرا صد مرتبه پس سر از سجده بردار و بگو اللَّهُمَّ إِنِّی قَصَدْتُكَ بِحَاجَتِی وَ اعْتَمَدْتُ عَلَیْكَ بِمَسْأَلَتِی وَ تَوَجَّهْتُ إِلَیْكَ بِأَئِمَّتِی وَ سَادَتِی اللَّهُمَّ انْفَعْنَا بِحُبِّهِمْ وَ أَوْرِدْنَا مَوْرِدَهُمْ وَ ارْزُقْنَا مُرَافَقَتَهُمْ وَ أَدْخِلْنَا الْجَنَّةَ فِی زُمْرَتِهِمْ بِرَحْمَتِكَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ .
26 رجب ( تقویم شیعه )
وفات حضرت ابوطالب(ع)
سید بطحاء حضرت ابوطالب(ع) سه سال قبل از هجرت و در سال 10 بعثت در روز 26رجب از دنیا رفت . بنابر نقلی سن آن حضرت به هنگام رحلت 81 سال بوده است.
منتخب التواریخ ص 80
گزیده ای از زندگی امام موسی کاظم(ع) ( )
ولادت، کنیه و القاب :
هفتمین امام شیعیان حضرت موسی بن جعفر علیه السلام در هفتم ماه صفر سال 128 هجری قمری در ابواء(منطقه ای بین مکه و مدینه ) به دنیا آمد. پدر بزرگوارش حضرت امام جعفر صادق علیه السلام و مادر گرامیش حمیده است. میلادش برای امام صادق علیه السلام چنان شادیبخش بود که آن حضرت بههمین مناسبت سه روز جشن گرفت و مردم مدینه را اطعام نمود. نام مبارکش موسی و القاب و کنیه هایش متعدد است؛ مشهورترین لقبش کاظم و صابر و معروفترین کنیهاش ابوالحسن است. نقش نگین انگشتریاش جمله حسبی الله بوده است.
امامت
او که براساس تقدیر الهی قرار بود پس از پدر بزرگوارش امامت امت را به عهده بگیرد،
تحت تربیت فوقالعاده امام صادق مراحل رشد و کمال را پشت سر گذاشت و مرحله نوجوانی و جوانی را طی نمود، به گونه ای که تا آخر عمر، جلال و جمال الهی در صورت و سیرتش مشهود بود
از حوادث مهم دوران جوانی آن امام، مرگ نابهنگام برادر بزرگترش، اسماعیل، بود که از الطاف خفیّه الهیّه محسوب میشد و زمینهساز تثبیت امامت وی شد. تلاش امام جعفر صادق علیه السلام نیز در این راستا و به منظور جلوگیری از انحراف جریان امامت بود. هر چند بعدها نیز گروهی پیدا شدند و پس از امام صادق علیه السلام معتقد به امامت اسماعیل گشتند و مرگ او را انکار نمودند. سرانجام پس از شهادت جانگداز امام صادق، موسی بن جعفر علیه السلام در سن بیست سالگی مسؤولیت بزرگ امامت و هدایت امّت را در یکی از بحرانیترین دورانها به دوش گرفت.
دوران امامت
از مشکلات روزهای نخستین امامت موسی بن جعفر علیه السلام، ادّعای امامت دروغین برادر بزرگتر حضرت، عبدالله افطح ،بود که گروهی را به دنبال خود کشید و فرقه “فطحیه” به همین ترتیب شکل گرفت. هر چند با برخورد روشنگرانهی امام، عبدالله با شکست روبرو گردید. دوران سی و پنج ساله امامت موسی بن جعفر مصادف بود با اوج قدرت حکومت بنی عباس و همزمان با چهار تن از حاکمان عیّاش و خونآشام عباسی بهنامهای منصور دوانیقی ، مهدی عباسی ، هادی عباسی و هارون الرشید که حضرت نیز به فراخور شرایط زمانیِ حساسِ هر یک، وظیفه سنگین امامت و هدایت امّت را به بهترین شکل ممکن به دوش کشید، و اگر چه با حوادث سهمگین و خونینی همچون واقعه فخ و شهادت مظلومانه گروهی از آل علی علیه السلام روبرو گردید، ولی لحظهای از وظیفه خطیر خود کوتاهی ننمود و تلاش مستمر خویش را عمدتا در محورهای زیر متمرکز ساخت: اول - تبلیغ دین خداوند و گسترش فرهنگ اسلام، تبیین و تشریح معارف و احکام الهی در قالب احادیث بلند و کوتاه و پاسخ به سوالات شفاهی و کتبی و. . . دوم- پرورش انسانهای مستعد و تربیت شاگردان والامقام و شاخص در میدان علم و عمل و حفظ و حراست آنان. سوم - مبارزه بیامان با حاکمان جور و ستم و غاصبان خلافت و شکستن صولت شیطانی آنان در میدانهای مختلف و تشریح مبانی حق. چهارم- تربیت یاران مدیر و مدبّر و خودساخته و نفوذ دادن آنان در مراکز حساس حکومتی، تا مرز وزارت و استانداری، به منظور خنثیسازی نقشههای مخرب و دینسوز دشمنان، کمک به مظلومان و محرومان و دفاع از حریم شیعیان . پنجم- ساماندهی شیعیان با شیوههای مختلف تربیتی، عملی، مناظرههای سیاسی و. . .
امام علیهالسلام در این مسیر، نهایت تلاش خویش را مبذول داشت و در مواقع لازم از اهرمهای فوقالعادهای همچون استفاده از معجزه، دعای مستجاب و بهکارگیری علم امامت امام کاظم علیه السلام بهره برد.
درایت امام
روش امام آنچنان دقیق و حساس بود که تلاش چشمگیر و جاسوسیهای مداوم حاکمان عباسی برای بهدست آوردن سرنخی از اقدامات امام علیه السلام بینتیجه بود، و امام همچنان در همه زمینهها موفق و کارآمد به پیش میرفت و در اوج اقتدار معنوی و اجتماعی قرار داشت، به گونهای که نگاه کل جهان اسلام متوجّه ایشان بود.
سرانجام هارون الرشید برای دستگیری امام شخصاً به صحنه آمد و طی صحنهسازی در کنار قبر رسول خدا صلی الله علیه و آله به جوسازی علیه امام پرداخت و او را در یک جلالت ظاهری ولی در پردهای از ابهام با تشکیل دو کاروان مختلف از مدینه تبعید کرد و بارها به زندان انداخت. هارون چندین بار به ترور حضرت اقدام نمود و در بعضی موارد شخصاً وارد شد که هر بار ناموفّق بود.
سعی فراوان دستگاه حکومتی هارون برای مخفی نگهداشتن شهادت امام علیه السلام و تلاش گسترده آنان برای عادی جلوهدادن مرگ حضرت، نشانهی پایگاه رفیع اجتماعی امام و وحشت عباسیان از اوست.
پیکر مطهرش پس از تحمّل سالها زندان بهطور معجزهآسایی توسط فرزندش علی بن موسی الرضا علیه االسلام غسل داده شد و در مقابر قریش در مدینه السلام ـ در حاشیه بغداد ـ مدفون گردید. مزار شریفش مورد توجه عموم قرار گرفت و سالها بعد نوه بزرگوارش حضرت امام جواد علیه السلام در کنارش دفن شد و شیعیان دلباختهی آنها شهر کاظمین را در کنار تربت پاکشان تأسیس نمودند
از امام موسی بن جعفر دریای بیکرانی از معارف اسلام در توحید و نبوت و امامت و معاد، و احکام و آداب تربیتی ـ اخلاقی در قالب هزاران حدیث کوتاه و بلند، و شاگردان عالم عامل، و سیره عملی ارزشمند در میدانهای مختلف، و نسلی پاک و بابرکت به یادگار مانده است.
شهادت امام موسی کاظم(ع) ( )


شهادت مظلومانه امام موسی کاظم (ع) بر همه مسلمین جهان تسلیت باد
هیئت فاطمیون شهرستان انار
25 رجب ( تقویم شیعه )
شهادت امام موسی بن جعفر(ع)
در این روز در سال 183 هـ بنابر مشهور امام موسی بن جعفر(ع) در حبس سندی بن شاهک به شهادت رسیدند. هارون ملعون به ظاهر برای زیارت و در حقیقت برای دستگیر نمودنحضرت موسی بن جعفر(ع) و فرستادن آن حضرت از مدینه به بغداد به مسجدالنبی(ص) آمد.1
غسل و تدفین حضرت
پس از شهادت بدن شریف حضرت را طبق دستور هارون با جامه های کهنه، جهت اهانت به آن بزرگوار، روی نردبانی گذاردند و چهار حمال بر دوش گرفتند و کسی جلوی جنازه صدا می زد: «این امام رافضیان است»
امام رضا(ع) قبلاً متوجه غسل و کفن و نماز آن حضرت شده بود . سپس شیعیان آمدمد و گل آوردند و احترام کردند و در محل فعلی حرم مطهر، بدن آن حضرت را دفن کردند.2
1.بحارالانوار ج 48 ص 206
2.وقایع الایام، ج رجب ص 279
عملیات مرصاد ( )
نیروهای نظامی موسوم به سازمان مجاهدین خلق از تنگه پاتاق تا منطقه چهارزبر در ۳۴ کیلومتری کرمانشاه را با سرعت خیلی زیاد طی کردند. علت سرعت بالای حرکت ستون های نظامی مجاهدین عدم حضور قوای نظامی در غرب کشور بود. به دلیل هجوم سنگین ارتش عراق به جبهه جنوب(استان خوزستان)بخش عمده ای از توان نظامی ایران در جبهه های جنوب غربی مشغول دفع تهاجم عراق بودند به همین دلیل عملا در برابر حرکت ستون های مجاهدین مقاومتی وجود نداشت. نيروهاي ايران در جایی که نیروهایشان برتری نسبی داشت به کمین نشستند و در منطقه چهار زبر، با خاکریز و یک خط دفاعی مستحکم در انتظار ایشان بودند. یکی از گردان های عملیاتی در این جبهه گردان مقداد از لشگر 27 محمد رسول الله بود .
واژه عربی «مرصاد» به معنی کمین است و بخاطر کمین برنامه ریزی شدهای که نیروهای نظامی انجام داده بودند اینگونه نام گرفت.
منافقين با جمع آوري ديگر ضد انقلابيون سرخورده از کشورهاي مختلف اروپايي، نيرويي به استعداد تقريبي 15 هزار نفر فراهم کرده و با بهره گيري از جنگ افزارهاي اهدايي صدام و ديگر اربابان خود حمله خود را از غرب کشور به خاک جمهوري اسلامي ايران آغاز کردند. نيروي هوايي عراق با حمايت مقدماتي آنها را براي ورود به عمق خاک ايران و در نهايت، فتح تهران ترغيب مي کند. با اين اتحاد شوم قسمت هايي از اراضي ميهن اسلامي مورد تجاوز قرار مي گيرد. ملت سلحشور و مسلمان ايران پس از اطلاع از تجاوز منافقين به ميهن اسلامي به خروش آمده و به جبهه هاي جنگ اعزام مي شوند. سرانجام عمليات مرصاد در 5 مرداد با رمز مبارک يا علي (ع) و به منظور مقابله با منافقين در منطقه اسلام آباد و کرند غرب در استان کرمانشاه آغاز گرديد.
منافقين خَلق خوشحال از پيروزي هاي مقدماتي و در يک اقدام عجولانه راهي باختران شده و به خيال باطل خود قصد حرکت به سمت تهران و سرنگوني نظام جمهوري اسلامي ايران را نمودند. راديو منافقين با ارسال پيام به مردم باختران از آنها مي خواهند که زمينه را براي ورود ارتش به اصطلاح آزادي بخش مهيا سازند و آماده جذب در گردانها و لشکرها باشند. از آن طرف رزمندگان اسلام در 34 کيلومتري باختران، ناگهان راه را بر ستون هاي منافقين مي بندند و واحدهاي زرهي رزمندگان در يک اقدام منهورانه تعداد زيادي از ادوات سنگين زرهي منافقين را هدف قرار داده و به آتش مي کشند. جاده باختران ـ اسلام آباد در همان لحظات اوليه انباشته از ادوات سوخته مي شود و عکس العمل سريع رزمندگان، منافقين را به فراري مفتضحانه وادار مي سازند و اين عمليات در روز بعد نيز با حمله هوانيروز ارتش جمهوري اسلامي ايران با سرکوبي شديد منافقين ادامه يافت و دشمن را دچار شکست سخت و سنگيني نمود. بدين ترتيب منافقان شکست خورده در اين نابخردانه، متحمل تلفات و خسارات عظيمي شدند که بيش از 120 دستگاه تانک، 400 دستگاه نفربر 90 قبضه خمپاره انداز 80 ميلي متري، 150 قبضه خمپاره انداز 60 ميلي متري و 30 قبضه توپ 106 ميلي متري منهدم شد. علاوه بر آن ده ها دستگاه تانک، نفربر، خودرو و نيز صدها قبضه سلاح سبک و نيز مقاديري تجهيزات پيشرفته الکتريکي و مخابراتي به غنيمت نيروهاي اسلامي درآمد. در اين عمليات 4800 نفر از منافقان کشته و زخمي شدند.
ما، در سالروز این عملیات غرورآفرین، یاد همه شهیدان انقلاب اسلامی، به ویژه شهیدان عملیات مرصاد را گرامی میداریم
حدیث ( فرهنگ احادیث فاطمی )
دستور العملی جامع از پیامبر(ص)
در وقتی كه بستر خواب را گسترده بودم، رسول خدا(صلی الله علیه وآله وسلم) بر من وارد شد، فرمود:ای فاطمه! نخواب مگر آن كه چهار كار را انجام دهی: قرآن را ختم كنی، و پیامبران را شفیعت گردانی، و مؤمنین را از خود راضی كنی، و حجّ و عمره ای را به جا آوری.این را فرمود و شروع به خواندن نماز كرد، صبر كردم تا نمازش تمام شد، گفتم:
یا رسول اللّه! به چهار چیز مرا امر فرمودی در حالی كه بر آنها قادر نیستم! آن حضرت تبسّمی كرد و فرمود:
چون قل هو اللّه را سه بار بخوانی مثل این است كه قرآن را ختم كردهای، و چون بر من و پیامبران پیش از من صلوات فرستی، شفاعت كنندگان تو در روز قیامت خواهیم بود، و چون برای مؤمنین استغفار كنی، آنان همه از تو راضی خواهند شد، و چون بگویی:
سُبحانَ اللّه وَ الحَمدُ للّه وَ لا اِلهَ اِلاَّ اللّهُ وَ اللّهُ اكبرُ، حجّ و عمره ای را انجام دادهای.
24 رجب ( تقویم شیعه )
1.فتح خیبر به دست امیرالمؤمنین(ع) در این روز در سال 7 هـ در جنگ خیبر مرحب به دست امیرالمؤمنین(ع) کشته شد و قلعه خیبر به دست آن حضرت فتح گردید.1 2. بازگشت جعفر طیار از حبشه آمدن جناب جعفر بن ابی طالب(ع) برادر امیرالمؤمنین(ع) از حبشه در روز فتح خیبر اتفاق افتاد.2
23 رجب ( تقویم شیعه )
1. حمله به امام مجتبی(ع) در مدائن در این روز 23 رجب (مصادف با پنجم مردادماه)جراح بن سنان اسدی در ساباط مدائن با استفاده از تاریکی شب خنجر با تیغی مسموم به ران مبارک امام حسن مجتبی(ع) زد که تا استخوان شکافت. آن حضرت از شدت درد دست در گردن او افکند و هر دو به زمین افتادند. دوستان امام آن ملعون را کشتند و امام(ع) را به خانه ولی مدائن ، سعد بن مسعود(عموی مختار) بردند. سعد جراحی آورد و جراحت آن حضرت را مداوا نمود.1 در این روز زیارت آن حضرت و لعن بر ظالمان و قاتلان آن حضرت مناسب است. 2.مسموم شدن موسی بن جعفر(ع) در این روز در سال 183 هـ آقا و مدلایمان حضرت موسی بن جعفر(ع) را به دستور هارون ملعون در زندان بغداد زهر داده و مسموم کردند.2 3.فرار عمر در جنگ خیبر در این روز در جنگ خیبر پرچم را به دست عمر دادند و او با دیدن دشمن گریخت و گروه خود را به فرار تشویق کرد.3 1.مصباح المجتهد ص 749 2.بحارالانوار ج 48 ص 1 3. وقایع الایام ج 1 ص 211
در فضيلت واعمال شب و روز جمعه ( )
بدان كه شب و روز جمعه را امتياز تامّ است از ساير ليالى و ايّام بمزيد رفعت و شرافت و نباهت از رسول خدا صَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَاله روايت شده كه شب جمعه و روز جمعه بيست و چهار ساعت است و در هر ساعت حقّ تعالى ششصد هزار كس را از جهنّم آزاد كند و از حضرت صادق عليه السلام وارد شده كه هر كه بميرد ما بين زوال روز پنجشنبه تا زوال روز جمعه خدا پناه دهد او را از فشار قبر و نيز از آن حضرت منقول است كه جمعه را حقّى و حرمتى عظيم هست پس زنهار كه ضايع نگردانى حرمت آن را و تقصير مكن در چيزى از عبادت حق تعالى در آن روز و تقرّب جو بسوى خدا به عملهاى شايسته و ترك نما جميع محرّمات خدا را زيرا كه خدا ثواب طاعات را مضاعف مى گرداند و عقوبت گناهان را محو مى نمايد و درجات مؤ منان را در دنيا و عقبى بلند مى گرداند و شبش در فضيلت مانند روز است اگر توانى كه شب جمعه را زنده دارى به نماز و دعا تا صبح بكن بدرستى كه خداوند عالَم در شب جمعه ملائكه را براى مزيد كرامت مؤ منان به آسمان اوّل ميفرستد كه حسنات ايشان را زياده گردانند و گناهان ايشان را محو كنند
شهید محمد رضایی پور ( با شهیدان شهرمان )
با شهیدان شهرمان
دلداده حریم عشق: شهید محمدرضایی پور
فصل رویش: 1337
لحظه وصال: 7/11/1365
محل عروج: رواندوز
آشیانه خاکی: انار- امامزاده محمدصالح(ع)
شهید محمد رضایی پور فرزند حسن در سال 1337 در یک خانواده دین دار در انار متولد شد وی که آخرین فرزند خانواده بود پس از طی دوران کودکی راهی مدرسه شد . مدارج علمی را طی نمود و توانست تحصیلات را تا مقطع دیپلم ادامه دهد . پس از اخذ مدرک دیپلم وارد دانشسرای تربیت معلم و پی از اتمام تحصیلات به عنوان معلم مشغول به کار شد. شهید رضایی پور ایثار و گذشت زیادی داشت و در برخوردهای اجتماعی با همگان به خوبی و خوشی رفتار می نمود و در مراسمهای مذهبی شرکت فعالی را داشت و تنها سفارش او این بود که مسجد را خالی نگذارید و پشتیبان روحانیت و ولایت فقیه باشید . محمد در سال 1358 ازدواج نمود و حاصل این ازدواج سه فرزند است که از او به یادگار مانده است.
در سال 1365 بود که این معلم شهید در دهم مهرماه سنگر تدریس را رها نمود و به سوی جبهه های نبرد حق علیه باطل شد و در حدود 4 ماه در جبهه ها حضور داشت وی که عاشق شهادت در راه حق بود بالاخره تاریخ هفتم بهمن ماه سال 1365 در منططقه عملیاتی رواندوز در سن 28 سالگی به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
«خداوندا مارا با این عزیزان محشور گردان»
منبع: هفته نامه سمنگان
تکلیفی دیگر ( منتظران مهدي فاطمه(سلام خدا بر مادر و فرزند)بدانيد )
رعایت ادب و پرهیزکاری به ساحت مقدس امام زمان(عج) تکلیف دیگر مؤمن است.
شرکت در مجالس و محافلی که در آنها امام عصر(عج) به بدی یاد شده یا مورد انکار قرار می گیرند یا ذکر و یاد آن حضرت به تمسخر گرفته می شود از مصادیق و موجبات بی ادبی در حق آن حضرت است که باید به شدت از آن پرهیز کرد.
امام صادق(ع) می فرمایند:
«هر کس ایمان به خدا و جهان آخرت دارد، در مجلسی که در آن امامی سست و تباه می گردد یا به مؤمنی عیب گرفته می شود نمی نشیند.»
قرآن کتاب انسان سازی است. ( )
اسلام عنایت خاص دارد که انسان " خود " رابشناسد و جا و موقع خویشتن را در جهان آفرینش تشخیص دهد .
این همه تأکید در قرآن در مورد انسان برای این است که انسان خویشتن را آنچنانکه هست بشناسد و مقام و موقع خود را در عالم وجود درک کند و هدف از این شناختن و درک کردن این است که خود را به مقام والایی که شایسته آن است برساند .
قرآن کتاب انسان سازی است ، یک فلسفه نظری نیست که علاقهاش تنها به بحث و نظر و چشم انداز باشد ، هر چشم اندازی را که ارائه میدهد برای عمل و گام برداشتن است .
قرآن کوشاست که انسان " خود " را کشف کند . این " خود " ، " خود " شناسنامهای نیست ، که اسمت چیست ؟ اسم پدرت چیست و در چه سالی متولد شدهای ؟ تابع چه کشوری هستی ؟ از کدام آب و خاکی و با چه کسی زناشویی بر قرار کردهای و چند فرزند داری ؟
آن " خود " همان چیزی است که " روح الهی " نامیده میشود و با شناختن آن " خود " ، است که انسان احساس شرافت و کرامت و تعالی میکند و خویشتن را از تن دادن به پستیها برتر میشمارد ، به قداست خویش پی میبرد ، مقدسات اخلاقی و اجتماعی برایش معنی و ارزش پیدا میکند .
چرا قرآن از برگزیدگی انسان سخن میگوید؟
میخواهد بگوید : تویک موجود " تصادفی " نیستی که جریانات کوروکر ، - مثلا اجتماع تصادفی اتمها - تو را به وجود آورده باشد ، تویک موجود انتخاب شده و برگزیدهای ، و به همین دلیل رسالت و مسؤولیت داری . بدون شک انسان در جهان خاکی قویترین و نیرومندترین موجودات است . اگر زمین و موجودات زمینی را در حکم یک " قریه " فرض کنیم ، انسان کدخدای این قریه است . ولی باید ببینیم که آیا انسان یک کدخدای انتخاب شده و برگزیده است و یا یک کدخدایی که به زور و قلدری خود را تحمیل کرده است ؟
فلسفههای مادی ، قدرت حاکمهء انسان را صرفا ناشی از زور و قدرت انسان میدانند . و مدعی هستند که انسان به علل تصادفی دارای زور و قدرت شده است . بدیهی است که با این فرض ، " رسالت " و " مسؤولیت " برای انسان بیمعنی است چه رسالتی و چه مسؤولیتی ؟ از طرف چه کسی و در مقابل چه کسی ؟ اما از نظر قرآن ، انسان یک کدخدای انتخاب شده زمین است و به حکم شایستگی و صلاحیت ، نه صرفا زور و چنگال تنازع ، از طرف ذی صلاحیتترین مقام هستی ، یعنی ذات خداوند ، برگزیده و انتخاب و به تعبیر قرآن " اصطفا " شده است ، و به همین دلیل مانند هر برگزیده دیگر " رسالت " و " مسؤولیت " دارد : رسالت از طرف خدا ، و مسؤولیت در پیشگاه او .
اعتقاد به اینکه انسان موجودی انتخاب شده است و هدفی از انتخاب در کار است ، نوعی آثار روانی و تربیتی در افراد به وجود میآورد ، و اعتقاد به اینکه انسان نتیجهء یک سلسله تصادفات بی هدف است ، نوعی دیگر آثار روانی و تربیتی در افراد به وجود میآورد ، و اعتقاد به اینکه انسان نتیجه یک سلسله تصادفات بی هدف است ، نوعی دیگر آثار روانی و تربیتی در انسان به وجود میآورد
خودشناسی به معنی این است که انسان مقام واقعی خویش را در عالم وجود درک کند ، بداند خاکی محض نیست ، پرتوی از روح الهی در او هست ، بداند که در معرفت میتواند بر فرشتگان پیشی بگیرد ، بداند که او آزاد و مختار و مسؤول خویشتن و مسؤول افراد دیگر و مسؤول آباد کردن جهان و بهتر کردن جهان است ( او شما را از زمین بیافرید و عمران آن را از شما خواست ) هو أنشأکم من الارض و استعمرکم فیها »( هود / 61 )بداند که او امانتدار الهی است ، بداند که بر حسب تصادف ، برتری نیافته است تا استبداد بورزد و همه چیز را برای شخص خود تصاحب کند و مسؤولیت و تکلیفی برای خویشتن قائل نباشد
منبع:کتاب انسان در قرآن -شهید مطهری صفحه27
پرتوى از فضايل حضرت زهرا (س) در تفسير روض الجنان ( )
فاطمه زهرا (س) دختر پيامبر اكرم ، سيماى پرفروغ ايمان ، نمونه روشن تقوا و اسوه تمام عيار زن مسلمان است.
در فضيلت آن بانوى بزرگوار نويسندگان مذاهب اسلامى روايت ها آورده اند كه هر يك بيانگر گوشه اى از عظمت روحى آن نور مبين و گوهر ثمين است. مسلمانان نيك نهاد عموما و شيعيان شيفته جان خصوصا عشق محمد و آل محمد را پيوسته در سويداى دل نهفته داشته اند.
در طول قرون با دل و جان به خاندان رسالت عشق ورزيده و جلوه هاى اين مهرورزى را با خامه اخلاص رقم زده اند. از جمله عالم نامور شيعه حسين بن على بن محمد بن احمد الخزاعى در تفسير روض الجنان و روح الجنان فى تفسير القرآن علاوه بر مطالب متنوع لغوى ، فقهى ، كلامى ، ادبى در فضيلت خاتون دو جهان حضرت صديقه كبرى روايت ها آورده است ، همچنين ذكر و نقل روايت از امامان «امام على ، امام حسن ، امام حسين ، على بن الحسين ، ابوجعفر محمدبن على ، جعفربن محمد الصادق ، على بن موسى الرضا عليهم السلام» (1) در تفسير گرانقدر كشف الاسرار و عدة الابرار بيانگر علاقه و گرايش ابوالفضل رشيدالدين ميبدى به آن انوار پاك است. در اين جا براى نشان دادن هم آوايى مفسران شيعى و سنى در ذكر مناقب و فضايل حضرت فاطمه ، به عنوان نمونه شواهدى از دو تفسير فوق ارائه مى گردد.
حضرت زهرا(س) در تفاسیر اهل سنت ( )
کتاب "شخصیت حضرت زهرا در قرآن از منظر تفاسیر اهل سنت"، به قلم محمد یعقوب بشوی، از سوی انتشارات بوستان کتاب دفتر تبلیغات اسلامی قم، منتشر شد. در این کتاب، نویسنده با جستوجو در میان دهها کتاب تفسیر از عالمان اهل سنت، زوایای شخصیتی حضرت فاطمه زهرا(س) را در قالبهای متنوع مورد بررسی و کنکاش قرار داده است.
نویسنده درباره آن بانوی بزرگوار از میان صدها روایت اهل سنت به پژوهش پرداخته و به روایاتی که در راستای تفسیر آیات راجع به حضرت زهرا(س) میباشد، اشاره کرده است. نگارنده در مقدمه کتاب، اهداف این نوشتار را این گونه بیان کرده است: جمعآوری آیات و روایات تفسیری اهل سنت، مربوط به حضرت فاطمه، گردآوری دیدگاههای مفسران اهل سنت درباره آن حضرت، نقد و بررسی دیدگاههای مفسران اهل سنت، پاسخ به شبهات مطرح شده، اثبات عظمت حضرت زهرا(س) از منظر مفسران اهل سنت؛ از اهداف تدوین این کتاب است.
نویسنده کتاب بر این اعتقاد است که درباره موضوع "فاطمه در قرآن از منظر تفاسیر اهل سنت" کار جامع و گستردهای صورت نگرفته و این پژوهش در اندازه های خود، میتواند کار قابل توجهی در این زمینه باشد. در فصل اول با عنوان کلیات، خلاصهای بسیار اندک از فضائل و کمالات حضرت زهرا(س) را فهرستوار بیان شده است.
اسباب نزول، عنوان فصل دوم کتاب است، در این فصل سوره یا آیاتی که حضرت زهرا(س) سبب نزول آنها بوده است، بیان و بررسی شده است. فصل سوم نیز با عنوان شأن نزول، به بررسی آیات از جهت شأن نزول آنها که درباره حضرت فاطمه زهرا بوده است، پرداخت. تفاوت این دو فصل در آن است که سبب نزول مقدم بر شأن نزول است، در حالیکه شأن نزول ناظر به مدح و ثنا است.
"تأویل" عنوان فصل چهارم است، که در آن آیاتی که طبق قاعده جری، تطبیق و بطن، مربوط به حضرت فاطمه(س) است، مطرح شد. جری و تطبیق مربوط به آیاتی است که به رخدادها و حوادث پیش و هم زمان با عصر نزول ناظر است و در آنها عنصر زمان دخالت دارد و لایه معنایی بیرونی آیه(ظاهر) را به رخدادهای مشابه سرایت میدهد؛ اما بطن مربوط به آیاتی است که در آنها ضرورتاً عنصر زمان دخالت ندارد و بر اساس لایه درونی آیات، فضایل اهل بیت(ع) تبیین شده است. در فصل پنجم نیز آیاتی که در ذیل آنها روایاتی در شأن حضرت فاطمه(س) نقل شده، همراه پاسخ به برخی شبهات مطرح شد
گفتنی است، کتاب«شخصیت حضرت زهرا در قرآن از منظر تفاسیر اهل سنت»، به قلم محمد یعقوب بشوی، از سوی انتشارات بوستان کتاب قم، در380 صفحه وزیری و به شمارگان 3000 نسخه، برای اولین بار در سال 86 منتشر شده است.
تارک نماز ( )
ای تارك نماز !! چگونه سخنم را آغاز كنم در حالی كه تو همه پل های بين من و خود را خراب كرده ای؟! و چه دارم كه به تو بگويم؟! و چگونه بگويم؟ از راه تشويق وارد شوم؟... و يا تو را از عاقبت كارت بترسانم؟... ای تارك نماز !! فكر می كنی كه هستی؟ آيا تا اين حد خود را از پروردگارت بی نياز می دانی كه از سجده برای او خودداری می كنی؟ آيا غرور و تكبر تو را به آنجا رسانده كه از ايستادن خاشعانه در برابر پرورگارت ابا می كنی؟ ((ای انسان! چه چيز تو را در برابر پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته است ... پروردگاری كه تو را آفريده است و سپس سر و سامانت داده است و بعد معتدل و متناسب كرده است و آنگاه به هر شكلی كه خواسته است تو را در آورده است و تركيب بسته است . انفطار: 8- 6 ))
حدیث ( منتظران مهدي فاطمه(سلام خدا بر مادر و فرزند)بدانيد )
زبان حال يوسف زهرا عليهما السلام خطاب به جد بزرگوارشان حضرت سيد الشهداء عليه السلام در زيارت ناحيه مقدسه:
اگرچه زمانه مرا به تأخير انداخت، و مُقدَّرات الهى مرا ازيارىِ تو بازداشت، و نبودم تا با آنانكه با تو جنگيدند بجنگم، و با كسانيكه با تو اظهار دشمنى كردند خصومت نمايم،(درعوض) صبح و شام بر تو مويِه ميكنم، و به جاى اشك براى تو خون گريه ميكنم.
شعر ( )
دم به دم است لقاء تو در بر و روبروی من هرنفسی که می کشم آن نفسم از آن توست
هرسخنی بود زتو تا شده گفتگوی من
هرقدمی که می نهم آن قدمم توان توست
به هرچه من نظر کنم در نظرم نظاره ایی
به هر نظاره می کنی به من دوصد اشاره ایی
جلوه تو جلال حق به دیده ام ز دیدنت
به هر چه بنگرم مگر که می شود نبینمت
تا لب خود به هم زنم نام تورا رقم زنم
چونکه تو همدم منی دم به دم از تو دم زنم
هم از درون هم از برون هم از عیان هم از نهان
ازتو سخن بیان کنم هرچه بود مرا توان
تا که زبان سخنوری می کند از لسان تو
می شود آرام دل خسته من امان تو
..: آخرين ارسال ها :..
لينك ثابت //***//