| تبليغات | X |
پيغام مدير :
حال : دست بر سر نهاده به تمام قد ايستاده و پاره تن امير المومنان سلام الله عليه را خطاب قرار داده عرض مي نمايم السلام عليك يا منتقم آل محمد(ص)
--------------------
كد لينك ما :
فرهنگ احادیث فاطمی تقویم شیعه رواق های حرم حضرت عباس(ع) منتظران مهدي فاطمه(سلام خدا بر مادر و فرزند)بدانيد عکسهای کربلا و نجف با شهیدان شهرمان وقایع تاریخی نگرشی بر جایگاه زن
براي جستجو در همين صفحه وبلاگ واژه كليدي مورد نظرتان را وارد کنيد :
بارگاه حضرا عباس(ع) - کربلای معلی
۲۵/۳/۸۷
حضرت زهرا عليهاالسلام:
همانا خوشبخت حقيقي كسي است كه علي عليه السلام را دوست بدارد.
"مجمع الزوائد علامه هيثمي، ج 9 ، ص 132"
22 جمادی الثانی(مصادف با پنجشنبه 6/4/87)
مرگ ابوبکر
در شب سه شنبه 22 جمادی الثانی در سال 13 ه عبدالله بن عثمان معروف به ابوبکر بن ابی قحافه در سن 67 سالگی از این جهان به سوی سزای اعمالش رخت بربست. او مدت دو اسل و سه ماه و بیست و دو روز غاصب خلافت بود.
اهل سنت در علت مرگ او نوشته اند: ابوبکر در روز دوشنبه 7 جمادی الآخر غسل کرده بود آنروز هوا سرد بود به این دلیل سرما خورد و تب کرد و 15 روز این تب ادامه داشت و به نماز نمی رفت تا در شب سه شنبه 22 جمادی الاخر بعد از آنکه خلافت را به عمر واگذار کرد مُرد.
.
روز تولد حضرت امام خمینی ره امام خمینی ره در بیستم جمادی الثانی سال 1320 ه ق در شهرستان خمین از توابع استان مرکزی در خانواده ای اهل علم و دین دیده به جهان گشودند . پدر بزرگوار ایشان مرحوم آیت الله سید مصطفی موسوی خمینی ره از معاصرین مرحوم آیت الله العظمی میرزای شیرازی ره ، پس از آنکه سالیانی چند در نجف اشرف علوم ومعارف اسلام را فراگرفت ، به در جه اجتهاد نایل آمد به ایران بازگشت . حضرت امام خمینی ره نیز از سنین کودکی و نوجوانی با بهره گیری از هوشی سرشار ، قسمتی از معارف متداول روز و علوم مقدماتی و سطح حوزه های علمیه از جمله ادبیات عرب ، منطق ، فلسفه را نزد معلمینی چون میرزا محمود افتخار العلما، مرحوم میرزا رضا نجفی خمینی ، مرحوم آقا شیخ محمد گلپایگانی و مرحوم آقا عباس اراکی و بیش از همه نزد برادر بزرگترش آیت الله پسندیده فرا گرفت و در سال 1298 ه ش عازم حوزه علمیه اراک شد . اندکی پس از هجرت آیت الله العظمی حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی ، امام خمینی ره نیز رهسپار قم شد و به سرعت مراحل تحصیلات تکمیلی حوزوی را نزد اساتید قم طی کرد . آن حضرت همزمان با فراگیری فقه و اصول نزد فقها و مجتهدین وقت به فراگیری ریاضیات ، هیات و فلسفه پرداخت . استادان آن حضرت در این دوره عبارت بودند از : آقا میرزا ادیب تهرانی ، آیت الله سید محمد تقی خوانساری ، سید علی یثربی ، حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی و سید ابوالحسن رفیعی قزوینی . ایشان در این دوره تالیفات گرانبهایی از خود به یادگار نهادند که از میان آنها می توان به شرح دعای سحر ، شرح حدیث راس الجالوت ، سر الصلوه ، تحریر الوسیله ، کتاب الطهاره ، مکاسب محرمه ، کشف الاسرار ، رساله الاستصحاب ، رساله الاجتهاد و التقلید ، آداب نماز ، حاشیه بر اسفار کتاب البیع ، تفسیر سوره حمد و..اشاره کرد . زندگی سیاسی امام خمینی نیز بر هیچ کس پوشیده نیست و فعالیت های ایشان در به ثمر رسیدن انقلاب اسلامی بر همگان واضح و مبرهن است .
مراسم جشن میلاد حضرت فاطمه زهرا(س) همراه با سخنرانی و مولودی خوانی مکان : انار انتهای بلوار شهید مطهری مسجدالرضا(ع) زمان: از دوشنبه 3/4/87 به مدت سه شب
ازدواج حضرت عبدالله و آمنه
روز 19 جمادی الثانی (مصادف با دوشنبه سوم تیرماه)سال روز ازدواج حضرت عبدالله و آمنه و باردار شدن آن حضرت به رسول اکرم(ص) است مومنین سزاوار است آن شب را تعظیم و احترام نمایند و به عبادت احیاء کنند.
آمد کوثر، فاطمه فاطمه عشق حیدر ،فاطمه فاطمه
ساقیا ساقیا ،شدم از غم رها بده امشب ،مرا می کوثر
آمده جام می ،شام غم گشته طی ساقیا ساقیا، بده ساغر
مطربا جوششی، کن بپا شورشی با توام هم نوا ،باردیگر
مطربا مطربا ،آمده حق پناه یار مولای ما، جان حیدر
ای به تاب و تبم، عشق تو مذهبم نام تو بر لبم، دم آخر
مست نام توام، مرغ بام توام من غلام توام ،تا به محشر
با خدا متصل ،بر علی آب و گل بر حسن جان و دل، نور سرمد
بر نبی نور عین ،مادر زینبین پرده دار حسین، عشق احمد
آمد کوثر ،فاطمه فاطمه عشق حیدر، فاطمه فاطمه
فرا رسیدن میلاد دخت نبی مکرم اسلام حضرت فاطمه زهرا(س) و روز مادر بر همه مادران و زنان جامعه اسلامی مبارکباد
در دوم؛ اين در نيز از نقره است كه به حرم گشوده ميشود و دو لنگه دارد.
بر لنگه نخست، چند بيت شعر از مرحوم سيدمحمد جمال هاشمي به چشم ميخورد. متن آن ابيات چنين است:
يا ابا الفضل انت للّه باب رفعت للسماء منك القباب
كعبة المومنين حجت اليها عاطفات فيها الولاء مذاب
ووفود الاملاك تهبط شوق المقام للّه فيها اقتراب
كم صلاة للّه نعرج فيه ودعاء في ظله يستجاب
انت باب الحسين دنيا و اخري فله منك جيئة و ذهاب
من يزره من غير بابك الغي حاجزا حوله يقوم حجاب
منك يجري علي الولاء ثواب بك ينفي عن الموالي عقاب
انت سر القبول في العمل المقبول لا ما اتت به الاتعاب
فتحت للجنان باسمك باب اشيعة الحق والوسيلة باب
صنعته باصفهان فامسي تحفة يحتفي بها الاعجاب
حملته اليك تطوي الفيافي بولاء تضج منه الشعاب
وتناهت بنصبه باحتفال فيه للدين نصرة و اكتساب
يا اباالفضل انّ بابك اسم يمن يحطّ حدّه و فيه الحساب
يا شهيد الايمان يومك فخر للهدي فيك تزدهي الاحقاب
1388 هجري
اي ابوالفضل تو باب خدايي كه آسمان به يمن تو گنبدي بلند افراشته است.
تو كعبه مومناني و دلها و عاطفههايي به اين كعبه حج گزاردهاند كه به ولا و سرسپردگي درآميختهاند،
فرشتگان گروه گروه و به شوق اين بارگاه فرود ميآيند و اين جا توان به بارگاه خداند تقرب يافته، چه بسيار نمازها كه از زير اين گنبد به آسمان فرستاده و چه بسيار دعاها كه در سايه اين سراي اجابت ميشود،
تو در اين سراي و آن سراي باب حسيني كه از رهگذر تو توان به او رسيد،
هر كس از غير طريق تو آهنگ زيارت او كند، پردهاي سنگين بر گرد خويش افكنده است،
از دست فيض تو به سرسپردگان پاداش دهند و به نام تو از بردگان اين كوي كيفر بردارند،
تو را از پذيرفته شدن هر كار پذيرفتهاي، نه آن كه راز اين پذيرش رهاورد سختي و تلاش باشد،
شيعيان كه طايفه حقند، براي اين بوستان به نام تو دري ساختهاند و البته اين در بهانه است،
آن را در اصفهان ساختهاند و ارمغان آورده اند، ارمغاني كه هزاران شگفت برانگيزد،
شيعيان اين در را از كوه و بيابان گذرانده و بدين جاي آورده اند، با عشق و لايي كه آوازه آن در كوه و دره پيچيده است،
نصب آن را با مجلسي به پايان رساندند و اين ياري دين و مايه به دست آوردن پاداش الهي شد،
اي ابوالفضل، در بارگاه تو پرآوازهترين دري است كه بر آن گناه با همه آن كه حسابي دارد فرو ريخته شود،
اي شهيد ايمان، آن روز پرافتخار پايداري تو مايه افتخار راه هدايت است و نسلها بر آن مباهات كنند.
در پايين اين شعر نيز عدد 1388 هجري قمري كه نشان دهنده سال ساخت اين در است ديده ميشود.
در ميان لنگه دوم دايره اي است و در آن چنين نوشته است: انا مدينة العلم و علي بابها العبد الجاني ابن شمس الدين محمد الاصفهاني محمد علي الحسيني الطباطبايي غفر ذنوبه 1259 هجري قمري.
من شهر دانشم و علي آن را دروازه است. بنده گنهكار فرزند شمسالدين محمد اصفهاني محمد علي حسن طباطبايي كه خداي از گناه او درگذرد، 1259 هجري قمري.
در سمت غرب اين ايوان، دري كوچك مشرف به كشيكخانه وجود دارد و بر لوحهايي مسين كه بر اين در نصب شده بيت زير نوشته است:
بذلت يا عباس نفسا نفيسة لنصر حسين عز بالجد من مثل
اي عباس، تو جاني گرانبها براي ياري حسين فدا كردي و اين چه ناياب مثلي براي فداكاري است.
به سال 1355 هجري قمري (1936 م) سيد محمد حسن آل ضياءالدين توليت حرم عباس(ع) دري يگر از جنس نقره براي حرم حضرت ساخت. شيخ محمد حسن ابوالحب أبيات زير را در اين باره سروده است:
شيدت يا ابن المرتضي باب علا بها البرايا قد لوت رقابها
فقف عليها خاضعا مسلما ملتثما من ادب اعتبها
الا تري الاملاك فيها احدقت اضحت علي ابوابه حجابها
باب ابي الفضل سليل حيدر من فاق ابناء العلي انجهابها
اي پسر مرتضي، تو دري از درهاي عظمت و سربلندي ساختي كه بندگان همه بر آستانهاش سر فرود آورده اند.
پس تو اي زاير، بر ين در بايست، سلام ده و آستانه از روي ادب ببوس.
آيا نمي بيني كه فرشتگان بر اين بارگاه حلقه زده اند و درباناني اين جا ايستادهاند؟
اين باب ابوالفضل فرزند حيدر است؛ كسي كه فرزندانش بر همه مهتران برتري دارند.
سيد محمد بن سيد حسن حلي هم در اين باره شعري گفته و در اين شعر ماده تاريخي به حساب جمل آورده است:
اقول لمن رام باب الرجا و رام لري الحشا موردا
الا اقصد ابا الفضل فهو المراد لكل كئيب غدا مقصدا
وفيه و منه بلوغ المني و في حرم القبر تلقي الندا
و من رام اذ ارخوا قصده فبابا ابي الفضل قد جددا
وفات جناب عبدالمطلب(ع)
در هشتمین سال ولادت پیامبر(ص) 27 جمادی الاولی(مصادف با سیزدهم خردادماه ) حضرت عبدالمطلب از دنیا رفت . لازم است که بنا بر سفارش علامه مجلسی در مرآه العقول ، 8 سال و 2 ماه و 10 روز از سن مبارک رسول الله گذشته بود که عبدالمطلب(ع) از دنیا رفت. اگر سال قمری روز رحلت 27 جمادی الاولی است و اگر مراد شمسی باشد تقریباً 27 شعبان می شود. قول دیگر در رحلت آن حضرت روز دهم ربیع الاول است.
تکلیف اول
از مهمترین و واجب ترین تکالیف مردم نسبت به امام زمان(عج)تحصیل معرفت و شناخت به آن حضرت است که ادله عقلیه و نقلیه بر آن دلالت دارد.
رسول خدا(ص) فرموده است:
«من ماتَ وَ لَم یعرِف امامَ زمانِهِ ماتَ مِیته جاهلیه»
«هر کس بمیرد و امام زمان خویش را نشناسد به مرگ جاهلیت مرده است{بدون دین مرده است}»
بحارالانوار جلد 53 ص 175 باب 31 ح 7
السلام علیک یا امامزاده محمد صالح(ع)
2.دفاع و افشا گري در برابر مهاجمان به منزل علي(ع) الف)افشا گري توطئه ها در آن هنگام كه عمر با گروهي به منزل علي(ع) يورش آوردند، و با تهديدهاي پياپي نتوانستند دَرِ خانه را بگشايند، به دستور عمر هيزم آورده و درب منزل را به آتش كشيدند، حضرت زهرا(س) براي دفاع از ولايت و حرمت حريم امامت در برابر ستوني از دود و شعله هاي آتش به پيش رفت و فرمود: قالت: يَابنَ الخطّابِ أَتراكَ مُحَرقاً عَلَيَّ بابي؟ أَجئْتَ لِتُحرقَ دارَنا؟ أَتحرقُ عليّاً وَ وُلدي؟ (اي پسر خطاب ! آيا تو را مي بينيم كه خانه ا را آتش مي زني؟ آيا آمده اي كه خانه ما را بسوزاني؟ آيا تو علي(ع) و فرزندان مرا به آتش مي كشي؟) پاسخ شنيد: (وَاللهِ لَنُخرجنَّكم الي البيعه اَوْ لَنُحرِّقَنَّكم ) سوگند به خدا يا شما را براي بيعت با ابوبكر بيرون مي آورم و يا همه شما را با خانه به آتش مي كشم حضرت زهرا(سلام الله عليها) فرمود: يا عُمَرُ أَما تَتَّقي الله َ تَدخُلُعلي بَيـْتي؟ (اي عمر ! آيا از خدا نمي ترسي كه بي اجازه وارد خانه ام مي شوي؟) ب)شكوه ها با پدر اينجا بود كه حضرت زهرا(س) نگاه به قبر پدر كرد و فرمود: يا ابتاهُ يا رسول اللهِ ماذا لَقينا بَعدَكَ مِنِ ابنِ الخطّابِ وَابنِ أَبي قحافَهَ! يا ابابكر مَا أَسرَعَ ما أَغَرتُم عَلَي أَهلِ بيتِ رَسول اللهِ(ص) ؟وَاللهِ لا أُكَلُّمُ عُمَرَ حتّي ألْقَي الله: (واي اي پدر اي پيامبر خدا! چه مصيبت هايي كه از دست پسر خطاب و پسر أبي قحافه كشيديم! اي ابوبكر،چه زود كينه توزيهاي خود را بر اهل بيت رسول خدا(ص) ظاهر كرديد!! سوگند به خدا از اين لحظه ،تا روزي كه خدا را ملاقات مي كنم، هرگز با عمر صحبت نخواهم كرد.)
در دوم نيز از نقره و داراي دو لنگه است و اين ابيات از كربلايي سيدحسين علوي شاعر بر آن نقش بسته است:
فتبدي بالصبح مذ جدوده بعنان السماء منه الضياء
(حسن) الندب بالسدانة فيه نال فضلا عنت له الفضلاء
نصرالدين عن بصيرة امر صابرا للذي اراد القضاء
فعلي قبره الملائك طافت و اليه قد زارت الانبياء
وغدا باب قدسه للبرايا كهف امن به المني والرجاء
بطل نال في الطفوف مقاما عبطته بنيله الشهداء
قد حباء اللوا حسين افتخارا والي مثله يحث اللواء
نار موسي ام باب قدس تجلي لابي الفضل نوره ام ذكاه؟
ام غدا العلقمي طور التجلي و به الارض اشرقت و السماء؟
مذ حوي مرقدا لشبل علي من له الفضل ينتمي و العرء
آن هنگام كه اين را نوسازي كردند در صبحگاهان از آن نوري به آسمان برخاست.
حسن آن كه داوطلبانه توليت قبر او را عهدهدار شد افتخاري از آن خود كرد كه همه مفتخران در برابر آن سر فرود آوردند، او (عباس) ازسر آگاهي دين را ياري داد و در برابر خواست آنكه قضا و تقدير از آن اوست صبر كرد، پس برگرد قبر او،فرشتگان به طواف آمدند و قبر او را، پيامبران زيارت كردند، و آستانه بارگاه قدس او براي همه مردمان پناهگاه امني شد كه امان و آرزوي خود آنجا بيابند، او قهرماني است كه در كربلا به چنان جايگاهي دست يافت كه همه شهيدان ديگر بر آن حسرت بردند، حسن افتخار پرچمداري را به او داد و البته همانند او را اين پرچم سزاست، اينجا آتش مومي است يا باب قدسي است كه نور و روشني ابوالفضل(ع) در آن تجلي كرده است؟ يا آن كه نهر علمقي طور تجلي شده و آسمان از اين تجلي نوراني گشته است؟ از آن زمان كه مرقد، پسر علي را در برگرفت همان كه فضل و وفا را به او نسبت دهند.
در مورد ماده تاريخ نوسازي اين نيز دو بيت گفته شد است:
قد جددوا باب باب حمي للمبين بنوره اشرق للسائلين
مذ تمّ ارّخ مجملا قولنا باب الهدي والرشد العالمين
دري از درهاي اين حرم روشنگر و اين پناهگاه مردمان كه به نور خود بر گدايان اين در روشني بخشيده است نوسازي كردند، از آن هگام كه اين بنا به پايان رسيد، ماده تاريخي برايش بگذارد. چكيده سخن ما آن كه اين در براي همه جهانيان باب راهيابي و هدايت است.
شايان ذكر است كه عبارت (مجملا قولنا باب الهدي و الرشد في العالمين) در حساب ابجد با عدد 1219 برابري مي كند و اين سال را مي نماياند.
شايان ذكر است كه اين در مشرف بر كفشداريي است كه به واژه شيخ محمد كشوان تعلق دارد.
سومين در همان است كه در قسمت بالا سر قرار دارد و به جايي گشوده نميشود. چهارمين در سمت پايين پا، يعني در مشرق واقع است و به رواق گشوده مي شود. پنجمين در كه آن نيز به رواق گشوده ميشود داراي دو لنگه است؛ بر يك لنگه، اين ابيات نقش بسته است:
مررت بقبر للشهيد بكربلا ففار عليه من دموعي غزيرها
فمازلت ارثيه وابكي لرزئه ويسعد عيني دمعها و زفيرها
و لا برح الوفاد زوار قبره يفوح عليه مسكها و عبيرها
سلام عليك با اباالفضل كلما تمر شمالات النسيم و مورها
مولانا طاهر سيف الدين
بر قبر شهيدي در كربلا گذر كردم و اشك از ديدگانم فرو ريخت. همچنان او را را رثا مي گويم و بر مصيبت و اندوه او مي گريم و ديده ام نيز مرا به اشك و سينهام مرا به ناله همراهي ميكند، همچنان قاصدان كوي او به زيارت قبرش ميآيند و بوي مشك و عبير دراين مرقد ميپراكند.
اي ابوالفضل، سلام بر تو تا آن زمان كه نسيم پگاه و شامگاه بوزد.
وقف: سرمان سيفالدين طاهر، سال 1351 هجري قمري
بر لنگه ديگر نيز اين ابيات به چشم مي خورد:
عباس يا باب الحوائج للوري الفضل جاري منك للاطياب
تهديك افئدة الكرام بشوقهم بمقامك العالي لكسب ثواب
يقضي حوائج من يلوذ ببابه رب العلي و مسبب الاسباب
و يفوز زائره بنيل مرامه و له النعيم غدا يغير حساب
قصر البيان عن المديح لبابه طوبي لحجاب و حسن مآب
عباس اي باب الوائج مردمان واي كه فضل و نيكيات ب همه پاكان جاري است، دلهاي بزرگان شوق تو دارد و مقام بلند تو را براي رسيدن به پاداش الهي به پيشوايي ميگيرد، هر كس بر دو در او پناه آورد، خداوند آسمان سببساز هستي حاجت او را برآورده ميآورد.
هر كس او را زيارت كند به خواسته خويش ميرسد و كامياب ميگردد و در فرداي قيامت نيز او را نعمتي بيحساب خواهد بود، بيان از مديحهسرايي بر آستانه او كوتاه است خوشا كسي را كه پاسبان آن در است و اين خوش فرجامي است.
اما ششمين در نيز در ناحيه شمال حرم واقع است و همان اشعاري بر آن نقش بسته كه بر پنجمين در هست، با اين تفاوت كه در ميانه لنگه دوم اين كتيبه نيز ديده ميشود: (الباني محمد جعفر خلف المرحوم الحاج عبدالحميد التاجر الاصفهاني 1341 هجري كتبه علي بن الحسين الموسوي البهبهاني).
قصد جان علي داشت و زهرا فدا شد دفاع و افشاگري در برابر مهاجمان به منزل امام علي (ع) الف)افشاگري توطئه ها در آن هنگام كه عمر با گروهي به منزل امام علي(ع) يورش آوردند و با تهديدهاي پياپي نتوانستند در خانه را بگشايند، به دستور عمر هيزم آورده و درب منزل را به آتش كشيدند ، حضرت زهرا (س) براي دفاع از ولايت و حرمتِ حريم امامت، در برابر ستوني از دود و شعله هاي آتش به پيش رفت و فرمود : قالَت: يابن الخطّابِ أتُراكَ مُحَرِّقاً عليَّ بابي؟ أَجئْتَ لِتُحرِقَ دارَنَا ؟ أَتُحرِقَ عَليّاً و وُلْدي ؟ (اي پسر خطاب! آيا تو را مي بينم كه خانه ام را آتش مي زني ؟ آيا آمده اي كه خانه ي ما را بسوزاني؟ آيا تو علي(ع) و فرزندان مرا به آتش مي كشي؟ ) پاسخ شنيد : (والله لَنُخْرِجَنَّكُم الي البَيعَه أَو لَنُحَرِّقَنَّكُم ) سوگند به خدا يا شما را براي بيعت با ابوبكر بيرون مي آورم و يا همه شما را با خانه به آتش مي كشم. حضرت زهرا(س) فرمود: يا عُمَرُ اما تَتَّقي اللهَ تَدخُلُ علي بَيتي؟ (اي عمر! آيا از خدا نمي ترسي؟ كه «بي اجازه» وارد خانه ام مي شوي؟ ) ب)شكوه ها به پدر اينجا بود كه حضرت زهرا(س) نگاه به قبر پدر كرد و فرمود : يا اَبَتاهُ يا رَسولَ اللِه ماذا لَقِينا بَعْدَكَ مِنِ ابْنِ الخطّابِ وَابنِ ابي قُحافَه ! يا ابابكر ما اَسْرَعَ ما اَغَرْتُم علي اَهلِ بَيْتِ رَسولِ اللهِ(ص)؟ وَاللهِ لا اُكَلِّمُ عُمَرَ حتي اَلْقَي اللهَ: (واي اي پدر اي پيامبر خدا ! چه مصيبت هايي كه از دست پسر خطاب و پسر ابي قحافه كشيديم! اي ابوبكر،چه زود كينه توزي هاي خود را بر اهل بيت رسول خدا(ص) ظاهر كرديد!! سوگند به خدا از اين لحظه، تا روزي كه خدا را ملاقات مي كنم، هرگز با عمر صحبت نخواهم كرد! ) ج)محكوم نمودن مهاجمان امام صادق(ع) نقل مي فرمايد كه: وقتي مهاجمان به خانه امير المؤمنين علي(ع) يورش آوردند كه در خانه را بشكنند يا بسوزانند و وارد منزل شوند، حضرت زهرا(س) پشت درب منزل رفته ، خطاب به عمر كه در پيشاپيش مهاجمان بود فرمود: قالَت: وَيحَكَّ يا عُمَرُ ماهذه الجُرأَهُ عَلَي اللهِ وَ عَلَي رسولِهِ؟ تُريدُ اَن تَقْطَعَ نَسلَهُ مِنَ الدُّنيا وَ تُفنيَهُ ؟ وَاللهُ مُتِمُّ نُورِهِ. (واي بر تو اي عمر! اين چه جرأت و جسارتي است كه نسبت به خدا و رسول خدا كرده اي،آيا مي خواهي نسل رسول خدا را نابود كني؟ و از ميان برداري؟ آيا مي خواهي نور خدا را خاموش كني ؟ خداوند نور خود را حفظ مي كند و تداوم مي بخشد)
درهاي حرم مطهر حضرت ابوالفضل العباس(ع)
حرم حضرت عباس(ع) (رواق ها و گنبدخانه ها) داراي شش باب در است كه پنج تاي آنها به رواق ها گشوده مي شود و يكي دو قسمت بالا سر قرار دارد.
دو باب از اين درها در غرب قرار دارند.
يكي از اين دو در جوار كفشداري متعلق به توليد حرم واقع شده، جنس آن از نقره و داراي دو لنگه است. بر بالاي آن كتيبه اي است و در آن كتيبه نوشته است: كتبه محمدعلي القزويني الحائري سنت 1288 هجري قمري. بر لنگه هاي در نيز اين نوشتهها به چشم ميخورد:
بر لنگه در راست، اين ابيات از شاعر كربلايي سيدحسين علوي نقش بسته است:
قد تولي بالطف سقي العطاشي ولا عدائه المنون سقاها
قام للحق ناصرا و المانايا بشبا عضبه تشب لظاها
هي باب لمرقد ضم بدرا لبني هاشم و لين و غاها
و علي العلقي شيد صرحق صرت عنه رفعت جوزاها
جدد المرتضي له الباب فخرا ولافعاله الاله تباهي
فيك باب النجاه جدد ارخ حق بالله لم يخب من اتاها
او در سرزمين طف آبرساني به تشنگان را بر عهده گرفت و البته به كام دشمنان شربت مرگ ريخت، او برخاست و حق را ياري داد و با لبه شمشير خويش طوفان مرگ بر اردوي دشمن وزاند.
اين در مرقدي است كه ماه بني هاشم و شير بيشه پيكار اين خاندان را در خود جاي داده است.
و بر كنار نهر علقمي كاخي ساخته شد بلند كه آسمان نيلگون به بلندي آن نرسد.
مرقفي براي آن دري ديگر ساخت و اين مايه افتخار اوست كه خداوند كارهايش را مايه فخر قرار دهد.
اي ابوالفضل بر آستانه تو باب نجات حياتي ديگر يافته است، تاريخ آن بگوي: اين به خداوند سوگند دري است كه هر كس قصد آن كند نوميد و ناكام نشود.
گفتني است مصراع آخر اين شعر يعني عبارت (حق بالله لم يخب من اتاها) ماده تاريخ است اين در است كه در حساب ابجد با عدد 1356 برابر است و سال ساخت را نشان ميدهد.
بر لنگه چپ نيز ابيات ديگري از همان شاعر است:
هي باب النجاة للحق طرا حيث جاء الكتاب في ذكراها
قائلا باب حطة من اتاها و حمي من جهنم و لظاها
وباعتابها الملائك تهوي فاز بالامن فليفر من اتاها
و علي الشهب قد تسامت مقامابجلال و رفعة لا تضاهاي
يا ثري العلقمي قد صرت حصنابخضوع تشم طيب ثراها
لابي الفضل جددت باب قدس ملا الخافقين، فخر علاها
اين باب نجاتي است كه حق آن را به تمامي گشوده است آن جا كه كتاب در كتاب خدا از آن نام برده است جايي كه ميگويد (باب حطه) كه هر كس بر اين در بيايد گناه او آمرزيده شود و سپرد براي او در برابر دوزخ و زبانه هاي آن باشد.
بر آستانه اين در فرشتدگان بايستند. اين در، باب امن است. هر كه آهنگ آن كند رستگاري يابد.
بر كوههاي بلند نيز به جلال و رفعتي برتري و بلندي دارد كه آن را همانند نيست.
اي خاك علقمي تو با سر تسليم نهادن به زير گام هاي عباس دژي استوار شدهاي و هم جا بوي خوش تو به مشام رسد، براي مرقد ابوالفضل دري نو ساخته شد، براي مرقدي پاك كه آوازه شكوه آن خاور و باختر را پر كرده است.
اين در، ساخت محمد حسن نقاش فرزند مرحوم شيخ موسي است.
خطبتها عليهاالسلام بعد غصب الفدك
روى انّه لمّا أجمع أبوبكر و عمر علي منع فاطمة عليهاالسلام فدكاً و بلغها ذلك،لاثت خمارها علي رأسها، و اشتملت بجلبابها، و أقبلت في لمّة من حفدتها و نساء قومها، تطأ ذيولها، ما تخرم مشيتها مشية رسولاللَّه صلى اللَّه عليه و آله،حتّى دخلت علي أبيبكر، و هو في حشد من المهاجرين و الانصار و غير هم، فنيطت دونها ملاءة فجلست، ثم أنّت أنّة أجهش القوم لها بالبكاء، فارتجّ المجلس، ثم أمهلت هنيئة.
حتّى اذا سكن نشيج القوم و هدأت فورتهم، افتتحت الكلام بحمداللَّه و الثناء عليه و الصلاة علي رسوله، فعاد القوم في بكائهم، فلمّا أمسكوا عادت في كلامها فقالت عليهاالسلام:
اَلْحَمْدُلِلَّهِ عَلي ما اَنْعَمَ، وَ لَهُ الشُّكْرُ عَلي ما اَلْهَمَ، وَ الثَّناءُ بِما قَدَّمَ، مِنْ عُمُومِ نِعَمٍ اِبْتَدَاَها، وَ سُبُوغِ الاءٍ اَسْداها، وَ تَمامِ مِنَنٍ اَوْلاها، جَمَّ عَنِ الْاِحْصاءِ عَدَدُها، وَ نَأى عَنِ الْجَزاءِ اَمَدُها، وَ تَفاوَتَ عَنِ الْاِدْراكِ اَبَدُها، وَ نَدَبَهُمْ لاِسْتِزادَتِها بِالشُّكْرِ لاِتِّصالِها، وَ اسْتَحْمَدَ اِلَى الْخَلائِقِ بِاِجْزالِها، وَ ثَني بِالنَّدْبِ اِلى اَمْثالِها.
خطبه آن حضرت بعد از غصب فدك
روايت شده: هنگامى كه ابوبكر و عمر تصميم گرفتند فدك را از حضرت فاطمه عليهاالسلام بگيرند و اين خبر به ايشان رسيد، لباس بتن كرده و چادر بر سر نهاد، و با گروهى از زنان فاميل و خدمتكاران خود بسوى مسجد روانه شد، در حاليكه چادرش به زمين كشيده مىشد، و راه رفتن او همانند راه رفتن پيامبر خدا بود، بر ابوبكر كه در ميان عدهاى از مهاجرين و انصار و غير آنان نشسته بود وارد شد، در اين هنگام بين او و ديگران پردهاى آويختند، آنگاه نالهاى جانسوز از دل برآورد كه همه مردم بگريه افتادند و مجلس و مسجد بسختى به جنبش درآمد.
سپس لحظهاى سكوت كرد تا همهمه مردم خاموش و گريه آنان ساكت شد و جوش و خروش ايشان آرام يافت، آنگاه كلامش را با حمد و ثناى الهى آغاز فرمود و درود بر رسول خدا فرستاد، در اينجا دوباره صداى گريه مردم برخاست، وقتى سكوت برقرار شد، كلام خويش را دنبال كرد و فرمود:
.JPG)
شهادت حضرت زهرا(س)
شهادت مظلومانه و جانگداز حضرت ام الائمه ،صديقه كبري فاطمه زهرا(س)در مدينه 75 روز پس از رحلت پيامبر(ص) واقع شده است.
اقوال ديگر درباره شهادت حضرتدر سوم جمادي الثانيه خواهد آمد
در شب چهاردهم،اميرالمؤمنين به همراه جمعي از گلهاي سرسبد اصحاب،بدن مطهر صديقه كبري(ع) را به خاك سپردند.
گنجينه حرم حضرت ابوالفضل العباس (ع)
در حرم حضرت عباس (ع) گنجينهاي است كه اشياي ارزشمند غير قابل قيمتگذاري در خود جاي داده است. از آن جمله ميتوان به قالي هاي نفيس ، قاليهاي بافته شده به نخهاي زر يا نگينهاي قيمتي ، چلچراغهاي طلايي ، شمشيرهاي مرصع ، ساعتهاي ديواري طلايي ، ساعتهاي ساخته شده از چوب آبنوس و همانند آن اشاره كرد.
در اين گنجينه ، همچنين مجموعهاي از مجسمههاي طلايي كشتيهاي مسافربر كه يك ناوگان را تشكيل ميدهد، صندوقي آهني دربردارنده چند مهر امضاي تصويري حقيقي از سرمبارك امام حسين(ع) كه از ايتاليا آورده شده است، مصحفي خطي منسوب به اميرمؤمنان(ع) و تعدادي نسخه خطي وجود دارد كه شماره آنها 109 نسخه ميرسد و بيشتر آنها نيز قرآن خطي به خط كوفي است.
در شناسنامه اي كه از نسخه هاي خطي اين گنجينه به دست آورده ام نوشته بود: اين مجموعه دربردارنده 109 نسخه و همه نيز قرآن خطي است. به هر روي، آنچه درباره قدمت و ارزش هنري و تاريخي اشيا و نفايس موجود در گنجينه حرم حضرت ابوالفضل العباس(ع) هم مي توان گفت.
مخطوطات موجود در اين گنجينه داراي فهرست چاپ نشده اي است كه نگارنده تنها نسخه اي ماشين نويسي شده از آن رويت كرده است. استاد ناصر نقشبندي در نوشته اي بدين مطلب اشاره كرده كه در حرم حضرت ابوالفضل(ع) سه نسخه قديم قرآن خطي كه به خط كوفي نوشته شده است نگهداري مي شود.
محل گنجينه زماني در حجره اي واقع در زاويه رواق جنوبي قرار داشت كه پيش از آن مقره مرحوم شيخ حسين بن احمد بن شيخ علي توليت حرم حضرت عباس(ع) بوده است.
اين گنجينه در حال حاضر به محل مقبره آل خيرالدين كه درش از صحن گشوده ميشود انتقال يافته است. در سال 1265 هجري قمري هياتي ويژه با حضور سعيدالسيد آل سلطان توليت فعلي و سيدحسين سيدحسن وهاب توليت پيشين حرم از مجموعه اشيا و نفايس گنجينه حرم حضرت عباس(ع) فهرستي تهيه و آن را مهر و موم كرد. اين فهرست كه ارزش مجموعه اشياي مذكور در آن هزار ليره طلايي تركي تخمين زده شده به شرح زير است.
ـ يك نسخه قرآن با قطع بزرگ به خط كوفي و تذهيب شده.
ـ 16 نسخه قرآن هاي ديگر در قطع بزرگ.
ـ دو مصحف به خط كوفي در قطع كوچك.
ـ دو چلچراغ طلايي، يكي بزرگتر به وزن 417 مثقال و ديگري متوسط با وزن 40 مثقال.
ـ دو چلچراغ كوچك ساخته شده از آميخته طلا و نقره هر يك به وزن 15 مثقال.
ـ دو چلچراغ بزرگ نقره، هر يك به وزن 1800 مثقال.
ـ 97 چلچراغ نقره متوسط در اندازه هاي مختلف با وزن 200 تا 300 مثقال.
ـ 2 چلچراغ مسي در اندازه متوسط.
ـ 3 چلچراغ بزرگ بلورين.
ـ يك شمعدان طلاي كوچك به وزن 9 مثقال.
ـ سه شمعدان كوچك نقره.
ـ 47 شمعدان مس و برنز در اندازه هاي متفاوت.
ـ سه دسديش (شكل دست) از جنس طلا، كه يكي 29 مثقال و دو عدد ديگر هر كدام 6 مثقال وزن دارند.
ـ سه دسديس نقره كه يكي 134 مثقال و دو تاي ديگر هر كدام 110 مثقال وزن دارند.
ادامه دارد.......
لينك ثابت //***//