هیئت فاطمیون شهرستان انار

منوي كاربري

پيغام مدير : سلام حضورت را با جواب ناله هاي فراقم در مي يابم هميشه منتظر فرصتي هستم كه سلامي از شوق نثارتان كنم اما اين غفلتهاي پي در پي مرا از ادب به محضر مهدي فاطمه (عج) غافل مي كند و آن دم كه به خود مي آيم ديگر بايد جواب سلامتان را عرضه بدارم چرا كه سلام ابتدا را به عنايتتان در برگشتنم و درك حضورتان شنوايم
حال : دست بر سر نهاده به تمام قد ايستاده و پاره تن امير المومنان سلام الله عليه را خطاب قرار داده عرض مي نمايم السلام عليك يا منتقم آل محمد(ص)

لوگوي ما

لينك دوستان

لينكدوني

نوا

منوي اصلي

نويسندگان

موضوعات

آرشيو ماهانه

جستجوگر

آمار وبلاگ

طراح قالب

رواق های حرم حضرت عباس(ع) - قسمت ششم ( رواق های حرم حضرت عباس(ع) )

در دوم؛ اين در نيز از نقره است كه به حرم گشوده ميشود و دو لنگه دارد.

بر لنگه نخست، چند بيت شعر از مرحوم سيدمحمد جمال هاشمي به چشم ميخورد. متن آن ابيات چنين است:

يا ابا الفضل انت للّه باب رفعت للسماء منك القباب

كعبة المومنين حجت اليها عاطفات فيها الولاء مذاب

ووفود الاملاك تهبط شوق المقام للّه فيها اقتراب

كم صلاة للّه نعرج فيه ودعاء في ظله يستجاب

انت باب الحسين دنيا و اخري فله منك جيئة و ذهاب

من يزره من غير بابك الغي حاجزا حوله يقوم حجاب

منك يجري علي الولاء ثواب بك ينفي عن الموالي عقاب

انت سر القبول في العمل المقبول لا ما اتت به الاتعاب

فتحت للجنان باسمك باب اشيعة الحق والوسيلة باب

صنعته باصفهان فامسي تحفة يحتفي بها الاعجاب

حملته اليك تطوي الفيافي بولاء تضج منه الشعاب

وتناهت بنصبه باحتفال فيه للدين نصرة و اكتساب

يا اباالفضل انّ بابك اسم يمن يحطّ حدّه و فيه الحساب

يا شهيد الايمان يومك فخر للهدي فيك تزدهي الاحقاب

1388 هجري

اي ابوالفضل تو باب خدايي كه آسمان به يمن تو گنبدي بلند افراشته است.

تو كعبه مومناني و دلها و عاطفه‌هايي به اين كعبه حج گزارده‌اند كه به ولا و سرسپردگي درآميخته‌اند،

فرشتگان گروه گروه و به شوق اين بارگاه فرود مي‌آيند و اين جا توان به بارگاه خداند تقرب يافته، چه بسيار نمازها كه از زير اين گنبد به آسمان فرستاده و چه بسيار دعاها كه در سايه اين سراي اجابت ميشود،

تو در اين سراي و آن سراي باب حسيني كه از رهگذر تو توان به او رسيد،

هر كس از غير طريق تو آهنگ زيارت او كند، پرده‌اي سنگين بر گرد خويش افكنده است،

از دست فيض تو به سرسپردگان پاداش دهند و به نام تو از بردگان اين كوي كيفر بردارند،

تو را از پذيرفته شدن هر كار پذيرفته‌اي، نه آن كه راز اين پذيرش رهاورد سختي و تلاش باشد،

شيعيان كه طايفه حقند، براي اين بوستان به نام تو دري ساخته‌اند و البته اين در بهانه است،

آن را در اصفهان ساخته‌اند و ارمغان آورده اند، ارمغاني كه هزاران شگفت برانگيزد،

شيعيان اين در را از كوه و بيابان گذرانده و بدين جاي آورده اند، با عشق و لايي كه آوازه آن در كوه و دره پيچيده است،

نصب آن را با مجلسي به پايان رساندند و اين ياري دين و مايه به دست آوردن پاداش الهي شد،

اي ابوالفضل، در بارگاه تو پرآوازه‌ترين دري است كه بر آن گناه با همه آن كه حسابي دارد فرو ريخته شود،

اي شهيد ايمان، آن روز پرافتخار پايداري تو مايه افتخار راه هدايت است و نسل‌ها بر آن مباهات كنند.

در پايين اين شعر نيز عدد 1388 هجري قمري كه نشان دهنده سال ساخت اين در است ديده ميشود.

در ميان لنگه دوم دايره اي است و در آن چنين نوشته است: انا مدينة العلم و علي بابها العبد الجاني ابن شمس الدين محمد الاصفهاني محمد علي الحسيني الطباطبايي غفر ذنوبه 1259 هجري قمري.

من شهر دانشم و علي آن را دروازه است. بنده گنهكار فرزند شمس‌الدين محمد اصفهاني محمد علي حسن طباطبايي كه خداي از گناه او درگذرد، 1259 هجري قمري.

در سمت غرب اين ايوان، دري كوچك مشرف به كشيكخانه وجود دارد و بر لوح‌هايي مسين كه بر اين در نصب شده بيت زير نوشته است:

بذلت يا عباس نفسا نفيسة لنصر حسين عز بالجد من مثل

اي عباس،‌ تو جاني گرانبها براي ياري حسين فدا كردي و اين چه ناياب مثلي براي فداكاري است.

به سال 1355 هجري قمري (1936 م) سيد محمد حسن آل ضياءالدين توليت حرم عباس(ع) دري يگر از جنس نقره براي حرم حضرت ساخت. شيخ محمد حسن ابوالحب أبيات زير را در اين باره سروده است:

شيدت يا ابن المرتضي باب علا بها البرايا قد لوت رقابها

فقف عليها خاضعا مسلما ملتثما من ادب اعتبها

الا تري الاملاك فيها احدقت اضحت علي ابوابه حجابها

باب ابي الفضل سليل حيدر من فاق ابناء العلي انجهابها

اي پسر مرتضي، تو دري از درهاي عظمت و سربلندي ساختي كه بندگان همه بر آستانه‌اش سر فرود آورده اند.

پس تو اي زاير، بر ين در بايست، سلام ده و آستانه از روي ادب ببوس.

آيا نمي بيني كه فرشتگان بر اين بارگاه حلقه زده اند و درباناني اين جا ايستاده‌اند؟

اين باب ابوالفضل فرزند حيدر است؛ كسي كه فرزندانش بر همه مهتران برتري دارند.

سيد محمد بن سيد حسن حلي هم در اين باره شعري گفته و در اين شعر ماده تاريخي به حساب جمل آورده است:

اقول لمن رام باب الرجا و رام لري الحشا موردا

الا اقصد ابا الفضل فهو المراد لكل كئيب غدا مقصدا

وفيه و منه بلوغ المني و في حرم القبر تلقي الندا

و من رام اذ ارخوا قصده فبابا ابي الفضل قد جددا

نوشته شده توسط بهبهاني در دوشنبه 1387/03/13

لينك ثابت //***//

..: آخرين ارسال ها :..